Որոնել

Vatican News

«Եկ Սուրբ Հոգի, յիշեցուր ինծի Յիսուսը, լուսաւորէ իմ սիրտս». Մարեմեան աղօթքի խորհրդածութիւն։

«Սուրբ Հոգին մեզի կը սորվեցնէ եւ կը յիշեցնէ այն ինչ` որ Քրիստոս ըսաւ»
Ունկնդրէ լուրը

Ռոպէր Աթթարեան - Վատիկան

«Այսօր Պենտեկոստէի տօնին, կը յիշատակենք Սուրբ Հոգիին զեղումը առաքեալներուն վրայ, որ պատահեցաւ Զատիկէն յիսուն օրեր ետք։ Յիսուս այս մէկը խոստացաւ բազմաթիւ անգամներ։ Այսօրուան ծիսակատարութեան մէջ Աւետարանը կը մատնանշէ այդ խոտումներէն մէկուն, երբ Յիսուս իր աշակերտներուն ըսաւ. «Սուրբ Հոգին, զոր Հայրը պիտի ղրկէ իմ անունովս, պիտի սորվեցնէ ձեզի ամէն բան, պիտի յիշեցնէ ձեզի ինչ որ ըսած էի ձեզի» (Յովհ. 14,26)։ Այս խօսքերով է, որ Ֆրանչիսկոս Պապը սկիզբ տուաւ 5 Յունիսի կիրակնօրեայ Մարեմեան աղօթքի խորհրդածութեան, զոր սովորութեան համաձայն ներկայացուց իր գրասենեակի պատուհանէն Սուրբ Պետրոս հրապարակին վրայ համախմբուած հազարաւոր ուխտաւորներու ներկայութեամբ։

«Սուրբ Հոգին մեզի կը սորվեցնէ եւ կը յիշեցնէ այն ինչ` որ Քրիստոս ըսաւ» յարեց Սրբազան Պապը հրաւիրելով խորհրդածել` սորվեցնել եւ յիշեցնել բառերուն վրայ։

Սուրբ Հոգին կը սորվեցնէ

Սուրբ Հոգին մեզի կը սորվեցնէ ու մեզի կ՜օգնէ յաղթահարելու պատնէշ մը, որ կ՜ապրինք հաւատքի փորձառութեան ընթացքին երբ կը պատահի, որ տարակուսինք Աւետարանին մէջ գրութիւններուն եւ այսօրուան մեր ապրած իրականութեան միջեւ գոյութիւն ունեցող հեռաւորութեան վրայ։

Մեզի ալ կը պատահի, որ տարակոյս ունենանք, թէ Յիսուս ապրեցաւ 2000 տարիներ առաջ, տարբեր ժամակներու եւ տարբեր իրադարձութիւններու մէջ, ուստի Աւետարանը անբաւարար է խօսելու մեր օրերու պահանջներուն եւ հարցերուն։ «Ի՞նչ կարող է ըսել Աւետարանը ցանցի եւ համաշխարհայնացումի դարաշրջանին», Հարց տուաւ Սրբազան Պապը հաստատելով, որ «Սուրբ Հոգին վարպետ է այս հեռաւորութիւնները լեցնելու մէջ ու մեզի կը սորվեցնէ յաղթահարել զանոնք»։

Սուրբ Հոգիին հետ Քրիստոսին խօսքերը այժմէական կը դառնան

Անոր հետ Քրիստոսին խօսքերը կը դառնան կենդանի, այժմէական։ Ան Սուրբ Գիրքին միջոցաւ մեզի կը խօսի ու մեզ կ՜առաջնորդէ ներկային մէջ։ Ան հաւատացեալները կը մղէ ըլլալու ուշադիր իրենց ժամանակներու հարցերուն եւ իրադարձութիւններուն։ Սուրբ Հոգին կը սորվեցնէ եւ կ՛արդիականացնէ, հաւատքը միշտ երիտասարդ կը պահէ։ Ան չէ կապուած դարաշրջանի մը կամ նորութիւններուն, որոնք անցողական են, այլ այսօրուայ մէջ կը մատուցէ յարուցեալ եւ կենդանի Յիսուսին այժմէականութիւնը, ըսաւ ի միջի այլոց Սրբազան Պապը հաստատելով, Սուրբ Հոգին այս մէկը կ՛ընէ մեզի յիշել տալով, այսինքն մեր սրտին մէջ վերազարթնելով յիշողութիւնը։

Առաքեալները ունկնդրած էին Յիսուսը բազմաթիւ անգամներ սակայն չէին հասկցած զինքը։ Պենտեկոստէէն անդին սակայն Սուրբ Հոգիին հետ միասին անոնք կը յիշեն եւ կը հասկնան։ Կ՜ընկալեն Անոր խօսքը եւ արտաքին մէկ գիտակցութենէն կ՜անցնին Տիրոջ հետ համոզուած, ուրախ եւ կենդանի մէկ յարաբերութեան։ Եւ այս մէկը ընողը Սուրբ Հոգին է որովհետեւ Ան մեր կեանքը կը փոխէ, այնպէս կ՜ընէ, որ Յիսուսին մտածումները մերը դառնան մեզի յիշեցնելով Յիսուսին խօսքերը։

Դիմել Սուրբ Հոգիին

Սիրելի եղբայրներ եւ քոյրեր առանց Սուրբ Հոգիին` որ մեզի կը յիշեցնէ Յիսուսը հաւատքը մոռացկոտ կը դառնայ։ Ասոր համար պէտք է միշտ դիմել Սուրբ Հոգիին ու հայցել զինքը, յատկապէս կարեւոր պահերու ընթացքին, դժուար ընտրութիւններէն առաջ։ Մեր ձեռքը առնենք Աւետարանը եւ հայցենք Սուրբ Հոգին։ Կարող ենք ըսել. «Եկ Սուրբ Հոգի, յիշեցուր ինծի Յիսուսը, լուսաւորէ իմ սիրտս»։ Ապա բանանք Աւետարանը եւ կարդանք հատուած մը։ Եւ Հոգին Սուրբ այդ հատուածը պիտի պատշաճեցնէ մեր կեանքին։ Սուրբ Կոյս Մարիամը, լի Սուրբ Հոգիով, թող մեր մէջ վարէ իղձը աղօթելու եւ ընկալելու Աստուծոյ Խօսքը։

05/06/2022, 12:09

«Թագուհի Երկնից» աղօթքը, Լատին Եկեղեցւոյ մարեմեան չորս կցուրդներէն մին է (միւս կցուրդներն են՝ «Մայր Փրկչին», «Ողջոյն Թագուհի Երկնից» եւ «Ողջոյն Թագուհի»)։

1742 թուականին, Բենեդիկտոս ԺԴ. քահանայապետ նշանակած է, թէ «Թագուհի Երկնից» աղօթքը պէտք է կատարուէր յոտնկայս, զատկական ժամանակամիջոցին մէջ՝ Զատիկի կիրակիէն մինչեւ Պենտեկոստէ, «Հրեշտակ Տեառն» աղօթքի տեղ, որպէս նշան յաղթութեան մահուան վրայ։
Այս աղօթքը, Հրեշտակ Տեառնի նման կը կատարուի օրը երեք անգամ՝ այգաբացին, կէսօրին եւ մայրամուտին՝ օրը նուիրելու համար Աստուծոյ եւ Աստուածածնի։
Այս հին կցուրդը յառաջ եկած է բարեպաշտ աւանդութենէ մը, 6-10 դարերուն, մինչ անոր տարածումը կատարուած է 13րդ դարու առաջին կէսէն սկսեալ, երբ մուծուած է ֆրանսական ժամագրքին մէջ։ Ան բաղկացած է չորս փոքր յանգատողերէ, որոնցմէ իւրաքանչիւրը կʼաւարտի «Ալէլուիա» կանչով։ Այդ աղօթքով, հաւատացեալները կը դիմեն Մարիամի՝ Երկնքի Թագուհիին, անոր հետ ուրախանալով Քրիստոսի Յարութեան համար։
2015 թուականի ապրիլի 6ին, Զատիկի յաջորդ օրը, Ֆրանչիսկոս Սրբազան Պապը երբ կʼաղօթէր Թագուհի Երկնից աղօթքը, խորհուրդ տուաւ հաւատացեալներուն թէ ի՛նչ պէտք է ըլլայ սրտի կեցուածքը երբ կʼարտասանենք այս աղօթքը։
«Կը դիմենք Մարիամի, զայն հրաւիրելով որ ուրախանայ, որովհետեւ Ան, զոր Մարիամ իր արգանդին մէջ կրեց, յարութիւն առաւ, ինչպէս խոստացած էր, եւ մեր անձերը կը վստահինք Մարիամի բարեխօսութեան։ Իրականին, մեր ուրախութիւնը Մարիամի ուրախութեան ցոլացումն է, որովհետեւ Ան է որ պահպանեց եւ հաւատքով կը պահպանէ Յիսուսի կեանքին եղելութիւնները։ Հետեւաբար այս աղօթքը արտասանենք զաւակներու յոյզերով, որոնք կʼուրախանան, որովհետեւ իրենց մայրը ուրախ է։»

Վերջին «Հրեշտակ Տեառնը» / «Ուրախ լեր Թագուհի երկնից»

Կարդալ բոլորը >