ካርዲናል ራዚንገር እና ሰዎችን በነፃነት እየለቀቀቻቸው የምትቀበለው ቤተክርስቲያን

በአንድሪያ ቶርኒዬሊ

“በመከራ ውስጥ እያለች፣ ያለምንም ገደብ የራሱን መንገድ እንዲሄድ መፍቀድን ተማረች። መንገዱ ለእሱ ካሰበችው መንገድ ፈጽሞ የተለየ መሆኑን መጽናት ተምራለች። ይህ የቅዱስ አውጉስጢኖስ እናት ነጸብራቅ የተነገረው በሙኒክ ኒዩርላክ አውራጃ ውስጥ ለቅድስት ሞኒካ በተዘጋጀው አዲስ የደብር ቤተክርስቲያን ተባርኮ በተመረቀበት ወቅት በወቅቱ ካርዲናል ሊቀ ጳጳስ ጆሴፍ ራትዚንገር የተናገሩት ነበር። የተናገሩት እ.አ.አ ህዳር 29 ቀን 1981 ዓ.ም ሲሆን የእምነት ዶክትሪን ጉባኤ ሊቀ ጳጳስ ሆነው ከተሾሙ ከአራት ቀናት በኋላ ነበር። እንደገና፣ የካርዲናል ራዚንገርን ምስል ከቤኔዲክት 16ኛ የቤተክርስቲያን አስተምህሮ የተመረጡ ምንባቦችን በመጠቀም ከተተኪዎቹ ጋር ለመቃወም የሚሞክሩ ሰዎች በእሳቸው ላይ ከተቀረጹት በጣም የራቀ ሆኖ እናያለን። ይህ ስብከት፣ እስካሁን ድረስ በጀርመንኛ ብቻ የሚገኝ ሲሆን፣ በካርዲናል ራዚንገር የተመረጡ ጽሑፎች ጥራዝ ውስጥ ታትሟል 'ላ ፌዴ ዴል ፉቱሮ' ("የወደፊቱ እምነት") በተሰኘው መጽሐፍ ውስጥ ማለት ነው፣ በፒዬትሮ ሉካ አዛሮ የተተረጎመ እና በቫቲካን  ዋና ጸኃፊ ካርዲናል ፒዬትሮ ፓሮሊን መቅድም የተጻፈለት ነው።

በዚህ ስብከት፣ የሙኒክ ሊቀ ጳጳስ የአውጎስጢኖስን እናት ምስል ቤተክርስቲያኗ በጥልቅ ማንነቷ ውስጥ ያለችበትን ሕያው ተሞክሮ አድርገው ያቀርባሉ። ካርዲናል ራዚንገር “በእሷ ውስጥ” የሂፖን ቅዱስ በመጥቀስ “ቤተክርስቲያኗን እንደ ሰው፣ ቤተክርስቲያኗን በግል አጋጥሟታል፣ ስለዚህ ለእሱ አንድ ዓይነት መሳሪያ አልነበረም፣ አንድ ሰው በጣም የራቀ ነገር የሚሰማው፣ በተወሰነ ደረጃ ለመረዳት የማይቻል የሚመስሉ መዋቅሮች። በዚህች ሴት ውስጥ ቤተክርስቲያኗ ምን እንደሆነች በግል ታየች።” ካርዲናል ራዚንገር ሲናገሩ አውጉስጢኖስን ስለ እናቱ እንዲህ ሲሉ ጽፈዋል፡- “ይህንን አካላዊ ሕይወት የሰጠች ብቻ ሳይሆን፣ የልብን ቦታ ሰጠችኝ፣ ወንድ ለመሆን የቻልኩበትን የሕይወት ቦታ ሰጠችኝ።” ካርዲናል ራዚንገር የሰው ልጅ “የመተማመን፣ የፍቅር ግንኙነት ቦታ ያስፈልገዋል፤ እና ወደ ወደፊቱ እንዲሄድ የሚያስችለው ትርጉም ያስፈልገዋል።” ነገር ግን ይህ “የሕይወት ቦታ” ከቤተክርስቲያን መዋቅሮች ወይም ከዓለም ራሳቸውን የሚያገሉ፣ በየቀኑ የሚያወግዙትን ፍጹም ከሆኑ ማንነት ላይ የተመሰረቱ ማህበረሰቦች ጋር ብዙም ግንኙነት የለውም። በተቃራኒው፣ የእንግዳ ተቀባይነት የቤተክርስቲያንን ገጽታ በሚያስደንቅ ሁኔታ ያሳያል፣ የእያንዳንዱን ሰው ነፃነት እና የእያንዳንዱን ሰው ጊዜ ያከብራል። ልክ ሞኒካ “ነፃ እንዲሆን መፍቀድ” “ለዚህ ወሳኝ ቦታ ምስረታ አስፈላጊ አካል” እንደሆነ ከሚያስበው ልጇ ጋር እንደነበረች ሁሉ፣ ስህተቶችን ለመስራት ነፃ፣ የሥጋ ፍላጎቶቹን ለመከተል ነፃ… ሞኒካ “እንዴት መጠበቅ እንዳለባት ታውቃለች። በትውልዶች መካከል ያለውን ግጭት እንዴት መቀበል እንዳለባት ታውቃለች። እየተሰቃየች፣ ያለምንም ገደብ የራሱን መንገድ እንዲሄድ መፍቀድን ተማረች። መንገዱ በእምነት ለእሱ ካሰበችው ፈጽሞ የተለየ በመሆኑ መታገስን ተማረች፤ ሆኖም ግን እሱን መውደድ፣ ከጎኑ መቆም፣ እሱን መተው ሳይሆን፣ የሕልውናውን ነፃነት ትቶለት መሄድን ተማረች። በዚህ ግልጽነት፣ በእሱ ላይ እምነትን መጫን ሳይሆን እንደ ሰው፣ እንደ እናት መሆን ብቻ ለእሱ የመሆን ነፃነትን ሰጠችው፣ በዚህ መንገድ እምነቱን ለእሱ አስተላልፋለች።

እነዚህ ለወላጆች፣ ለአስተማሪዎች እና በአጠቃላይ ወንጌልን ለሚያውጁ ሰዎች የሚያብራሩ ቃላት ናቸው። ቤተክርስቲያን እንደ “የሕይወት፣ የነፃነት፣ የተስፋ ቦታ” መሆን ይኖርባታል።

የወደፊቱ ርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት እንዲህ ሲሉ አስተያየታቸውን ሰጥተዋል፣ “ዛሬ ለቤተክርስቲያን ብዙ ጥርጣሬ እና ጥላቻ እንዳለ አምናለሁ… ምክንያቱም ቤተክርስቲያኗን እንደ ሰው በጣም ትንሽ፣ በግል ቤተክርስቲያኗን በጣም ትንሽ አድርገን ስለምናገኝ ነው። እንደ መዋቅር፣ ቢሮ እና መሳሪያ ቤት ብቻ ተደርጎ ሲነገር እንሰማለን። ነገር ግን ቤተክርስቲያኗ መኖር ትችላለች፣ እናም በእሷ ውስጥ ሥር መስደድ እንችላለን፣ እናም እሷም የትውልድ አገራችን መሆን ትችላለች፣ በአካል መኖሯን ከቀጠለች ብቻ። ይህ ቦታ፣ ሁሉም ቦታዎች - ነፃ ጊዜያችንን የምናሳልፍባቸው እና የምንገናኝባቸው አዳራሾች እንኳን - እርስ በርሳችን በአካል ቤተክርስቲያን እንድንሆን የሚረዱን ቦታዎች መሆን አለባቸው፤ ለእኛ አስፈላጊ ቦታ ሊሆኑ የሚችሉ ቦታዎች፣ እናት፣ ለእኛ እምነት የሚጣልበት ቦታ እና የመኖር እድልን የሚያቀርብልን ሰው”።

ቤተክርስቲያን፣ ከእኛ ጋር የምትሄድ “የመስክ ሆስፒታል”፣ ፍቅር ጥልቅ ቁስሎችን የሚፈውስበት እና አንድ ሰው ቤት ውስጥ እንዳለ የሚሰማው ሥፍራ ልትሆን ይገባል።