Кардынал Паралін: Надзея – гэта тыя, хто не здаецца
Аляксандр Амяльчэня - Vatican News
У часы глыбокай разгубленасці чалавецтва мае патрэбу не ў абстрактных ідэях, а ў жывых прыкладах, здольных стаць арыенцірам. Менавіта таму постаць святога Францішка застаецца актуальным пасланнем надзеі, якая супрацьстаіць спакусе бачыць ва ўсіх навокал толькі ворагаў.
У інтэрв’ю для падкаста “Parole povere” кардынал П’етра Паралін падкрэсліў, што нават у свеце, шматкроць параненым крызісамі, існуюць крохкія, але рэальныя знакі святла.
Надзея належыць тым, хто адмаўляецца ад пасіўнай пакоры перад тварам зла
Крыніцай гэтай надзеі, паводле іерарха, з’яўляюцца людзі, якія не згаджаюцца з існуючым парадкам рэчаў і сцвярджаюць: новае грамадства і новыя адносіны магчымыя. Кардынал Паралін перакананы, што хрысціянская вера прапануе канкрэтныя адказы, галоўны з якіх – братэрства. У падзеленым свеце, дзе пануе страх быць акружаным праціўнікамі, Евангелле праз прыклад Бедняка з Асізі заклікае да любові нават да ворагаў. Толькі такая любоў, якая становіцца “ўсім для ўсіх”, здольная будаваць трывалы мір.
Аднак гэты ўнутраны імпульс не павінен заставацца выключна прыватнай справай вернікаў. Дзяржаўны сакратар лічыць прынцыпова важным, каб стыхійны “крык пратэсту” простых людзей, якія прагнуць змен, пераўтвараўся ў рэальнае палітычнае дзеянне.
На жаль, як са шкадаваннем адзначыў кардынал, сучасныя сусветныя лідары часта застаюцца глухімі да галасоў, што гучаць “знізу”, і не выяўляюць належнай чуласці да патрабаванняў справядлівасці.
Прыклад святых – гэта не проста гісторыя, а заклік да дзеяння ў штодзённым жыцці
Звяртаючыся да асобы святога Францішка ў год васьмісотых угодкаў яго смерці, кардынал Паралін патлумачыў феномен велізарнага наплыву пілігрымаў у Асізі. Людзі ідуць да рэліквій, бо адчуваюць экзістэнцыяльную патрэбу ў сапраўдных узорах для пераймання. Францішак паказвае на цэнтральнае месца Хрыста і вучыць не прызвычайвацца да насілля.
Гэта духоўная праца над сабой, паводле кіраўніка дыпламатыі Святога Пасада, павінна стаць падмуркам для аднаўлення даверу паміж народамі і стварэння свету, дзе панаванне саступіць месца служэнню.
