Սրբութիւնը քիչերու առանձնաշնորհում մը չէ այլ պարգեւ յատկացուած բոլորին. Լեւոն ԺԴ.
Ռոպէր Աթթարեան - Վատիկան
Չորեքշաբթի` 8 ապրիլ 2026-ի առաւօտեան Լեւոն ԺԴ. Պապը Սուրբ Պետրոս հրապարակին վրայ գլխաւորեց չորեքշաբթի օրուան հրապարակային ընդհանուր ունկնդրութիւնը, բազմահազար հաւատացեալներու ներկայութեամբ։
Այս առիթով ան շարունակեց Վատիկանեան Տիեզերական Ժողովի Փաստաթուղթերու մասին խորհրդածութիւններու շարքը անդրադառնալով «Lumen gentium» Վարդապետական Սահմանադրութեան սրբութեան կոչումի նիւթին։
Սրբութիւնը պարգեւ յատկացուած բոլորին
«Սիրելի եղբայրներ և քոյրեր, բարի լոյս եւ բարի եկած էք» ըսաւ Քահանայապետը։
«Տիեզերական Ժողովի` Եկեղեցւոյ նուիրուած «Lumen gentium» Սահմանադրութիւնը, համայն գլուխ մը` հինգերորդը կը նուիրէ բոլոր հաւատացեալներու սրբութեան կոչումին։ Մեզմէ իւրաքանչիւրս կոչուած է ապրելու Աստուծոյ շնորհքին մէջ, ի գործ դնելով առաքինութիւնները եւ նմանելով Քրիստոսին» յարեց Ան ու դիտել տուաւ որ «Սրբութիւնը ըստ Սահմանադրութեան մի քանիներուն առանձնաշնորհումը չէ, այլ պարգեւ մը` որ կը ներգրաւէ իւրաքանչիւր մկրտուած ձգտելու սիրոյ կատարելութեան, այսինքն Աստուծոյ եւ մերձաւորի նկատմամբ սիրոյ լիութեան»։
Մարտիրոսութիւնը հաւատքի եւ սիրոյ գերագոյն վկայութիւն
«Այս լիակատար սէրը արդարեւ Աստուծոյ և մերձաւորի հանդէպ սրբութեան սիրտն է, որուն կոչուած են բոլոր հաւատացեալները եւ սրբութեան ամենաբարձր մակարդակը, մարտիրոսութիւնն է` որ «հաւատքի եւ սիրոյ գերագոյն վկայութիւնն է » (LG, 50), շարունակեց Քահանայապետը նշելով` որ «ասոր համար Ժողովական փաստաթուղթը կը սորվեցնէ որ իւրաքանչիւր հաւատացեալ պէտք է պատրաստ ըլլայ Քրիստոսը խոստովանելու մինչեւ իսկ իր արեան գնով»։
Խորհուրդները սնունդ են քրիստոնէական կեանքին համար
«Այս վկայութեան պատրաստակամութիւնը կ՛ իրականանայ ամէն անգամ, երբ քրիստոնեաները հաւատքի եւ սիրոյ նշաններ կը թողուն հասարակութեան մէջ՝ յանձնառու ըլլալով ի նպաստ արդարութեան» ըսաւ ապա Լեւոն ԺԴ նշելով, որ բոլոր Խորհուրդները, եւ յատկապէս Սուրբ Հաղորդութիւնը, սնունդ են քրիստոնէական կեանքին համար, իւրաքանչիւր անձ մօտեցնելով Քրիստոսին, որ հանճարն ու սրբութեան չափանիշն է։
«Քրիստոս կը սրբագործէ Եկեղեցին, որուն Աղիւսն ու Մարգարէն է, եւ սրբութիւնը կը յայտնուի յիրաւի այն կեանքին մէջ, երբ մարդը ուրախութեամբ ու նուիրումով կ՛ ընդունի Զինք։ Սուրբ Պօղոս Զ. Քահանայապետը ըսած էր, որ բոլոր մկրտեալները պէտք է սուրբ ըլլան, այսինքն՝ արժանի, ուժեղ եւ հաւատարիմ որդիներ։ Այս բովանդակութիւնը կ՛ իրականանայ ներքին փոխակերպման միջոցաւ, որով իւրաքանչիւր անհատի կեանքը կը համակերպուի Քրիստոսին Սուրբ Հոգւոյն զօրութեամբ։
Կաթողիկէ Եկեղեցին սուրբ է
«Lumen gentium»ը սրբութիւնը կը ներկայացնէ որպէս կաթողիկէ Եկեղեցւոյ կազմաւորիչ յատկանիշ. ան «անխախտելի օրէն սուրբ» է, ոչ թէ լիակատար եւ կատարեալ կերպով, այլ կանչուած է հաստատելու այս աստուածային պարգեւը իր երկրային ուխտագնացութեան ընթացքին՝ հալածանքներու եւ աստուածային մխիթարութիւններու միջեւ։
Ճիշտ այս անսահման շնորհքը, որ կը սրբագործէ Եկեղեցին, մեզի կը յանձնէ առաքելութիւն մը, որ կը կատարենք օրը օրին՝ մեր դարձէն ետքը։ Ասոր համար սրբութիւնը ոչ միայն գործնական բնոյթ ունի .... այլ կը վերաբերի նոյնինքն քրիստոնէական կեանքի էութեան, անձնական եւ համայնքային։
Վանական Կեանքի կարեւոր դերը
Այս տեսանկիւնէն, որոշիչ դեր ունի վանական կեանքը, որուն մասին Սահմանադրութիւնը կը խօսի վեցերորդ գլխուն մէջ (հմմտ. հ. 43–47): Վանական Կեանքը Աստուծոյ սուրբ ժողովուրդին մէջ կը հանդիսանայ նոր աշխարհի մարգարէական նշան։ Արդարեւ Lumen gentium-ը կը յիշեցնէ, թէ աւետարանական առաքինութիւնները՝ աղքատութիւն, ողջախոհութիւն և հնազանդութիւն, Սուրբ Հոգիին ազատարար պարգեւներն են, որոնցմով որոշ հաւատացեալներ ամբողջապէս կը նուիրուին Աստուծոյ։
Աղքատութիւնը կ՛ արտայայտէ լիակատար յանձնում Նախախնամութեան, ազատելով հաշուարկէն եւ շահախնդրութենէն; հնազանդութիւնը որպէս նախատիպ ունի անձնուէրումը` զոր Քրիստոս կատարեց Հօր, ազատելով կասկածներէն եւ գերիշխանութենէն; Ողջախոհութիւնը սրտի ամբողջ նուիրումն է սիրոյ մէջ, Աստուծոյ եւ Եկեղեցւոյ ծառայութեան։
նոյնիսկ տառապանքը ապրուած Տիրոջ չարչարանքներուն հետ միութեամբ, կարող է դառնալ սրբութեան ուղի
«Այսպիսով Նուիրեալ Անձինք կը վկայեն Եկեղեցւոյ սրբութեան տիեզերական համընդհանուր կոչումը» ըսաւ Լեւոն ԺԴ. դիտել տալով, որ Խաչեալին զոհաբերումին մէջ է որ բոլորս փրկուած ու սրբացուած ենք եւ ասկէ մեկնելով ան նշեց, թէ խոկալով այս իրողութեան մասին մենք կը գիտակցինք թէ «չկայ մարդկային փորձառութիւն որ Աստուած չի փրկեր, նոյնիսկ տառապանքը, որ ապրուած է Տիրոջ չարչարանքներուն հետ միութեամբ, կարող է դառնալ սրբութեան ուղի»։
«Շնորհքը, որ դարձի կը բերէ եւ կը փոխակերպէ կեանքը, այսպիսով մեզ կը զօրացնէ ամէն փորձութեան մէջ՝ մեզի ցոյց տալով որպէս նպատակ ոչ թէ հեռաւոր իտէալ մը, այլ Աստուծոյ հետ հանդիպումը, որ սիրոյ համար մարդացաւ։ Սուրբ Կոյս Մարիամը՝ մարմնացեալ Բանին ամենասուրբ Մայրը, միշտ թող աջակցի եւ պահապանէ մեր ուղեւորութիւնը» ըսաւ Սրբազան Պապը եզրափակելով խորհրդածութիւնը։
Շնորհակալութիւն յօդուածը ընթերցելուն համար։ Եթէ կը փափաքիս թարմ լուրեր ստանալ կը հրաւիրենք բաժանորդագրուիլ մեր լրաթերթին` սեղմելով այստեղ
