VATICAN-RELIGION-POPE-REGINA CAELI

Սուրբ Հոգին դռներ կը բանայ. Հոգեգալստեան տօնի Մարեմեան աղօթքի խորհրդածութիւնը

Լեւոն ԺԴ. խորհրդածութիւնը աւարտեց հրաւիրելով հաւատացեալները հայցելու Սուրբ Հոգին, որպէսզի ըսաւ Ան, բանայ տակաւին փակ բոլոր դռները։ Մենք պէտք ունինք վերաբացայայտելու Աստուած` որպէս Հայր մը, որ մեզ կը սիրէ, կառուցելու Եկեղեցի մը` ուր բոլորը իրենք զիրենք կը զգան իրենց տան մէջ եւ աճեցնելու եղբայրական աշխարհ մը, ուր կը տիրէ խաղաղութիւն համայն ժողովուրդներու միջեւ։
Ունկնդրէ լուրը

Ռոպէր Աթթարեան - Վատիկան

Կիրակի` 24 Մայիս 2026-ի կէսօրին, Լեւոն ԺԴ. Պապը Առաքելական Պալատի իր գրասենեակի պատուհանէն արտասանեց Մարեմեան աղօթքը, որմէ առաջ ներկայացուցած աւանդական խորհրդածութիւնը կեդրոնացուց հոգեգալստեան տօնին վրայ` յատուկէն շեշտը դնելով Սուրբ Հոգիի մէկ յատկութեան վրայ այն է որ Սուրբ Հոգին դռները կը բանայ։

«Արդարեւ, Աւետարանը մեզի կըսէ թէ՝ ”աշակերտներուն գտնուած վայրին դռները փակ էին՝ Հրեաներուն վախէն“ (Յովհ.․ 20, 19), եւ միեւնոյն ատեն, Առաքեալներու Գործերը մեզի կը պատմէ թէ Հոգին եկաւ սաստիկ հողմի մը պէս (հմմտ.․ Գործք. 2, 2), որ բացաւ այդ դռները, մղեց աշակերտները դուրս ելլելու եւ քարոզելու յարուցեալ Քրիստոսի Աւետիսը», ըսաւ Քահանայապետը հրաւիրելով մենք մեզ հարցաքննելու թէ որոնք են այն դռները զոր Սուրբ Հոգին կը բանայ այսօր։

Աստուծոյ դուռը

«Առաջին նոյնինքն Աստուծոյ դուռն է» ըսաւ Լեւոն ԺԴ, բացատրելով թէ այս կը նշանակէ բանալ Աստուծոյ Խորհուրդին տանող դուռը, այնպէս ինչպէս յայտնուեցաւ Յիսուս Քրիստոսի մէջ։ Հոգիին պարգեւով Աստուած մեզի կու տայ իսկական հաւատքը, մեզի հասկցնել կու տայ Սուրբ Գրութիւններուն իմաստը, ու թոյլ կու տայ որ մասնակցինք իր իսկ կեանքին...եւ բացայայտելու առօրեային մէջ անոր ներկայութեան նշանները» ըսաւ Քահանայապետը։

Եկեղեցւոյ դուռը

«Երկրորդ` Հոգին կը բանայ վերնատան դռները` այսինքն Եկեղեցւոյ դռները», յարեց Նորին Սրբութիւնը, դիտել տալով որ Առանց Հոգիի կրակին, Եկեղեցին փակուած կը մնայ վախի մէջ, փակ ինքնիր մէջ եւ անկարող երկխօսութեան մէջ մտնելու փոփոխուող ժամանակներուն հետ։

«Հոգին կը բանայ Եկեղեցւոյ դռները որպէսզի ան ըլլայ հիւրընկալ բոլորի նկատմամբ նաեւ անոնց որոնք իրենց դռները փակած են Աստուծոյ առջեւ, յոյսին եւ ապրելու ուրախութեան առջեւ», ըսաւ Քահանայապետը յիշելով Ֆրանչիսկոս Պապին խօսքերը ըլլալու բոլորին առջեւ բաց դռներով Եկեղեցի մը։

Մեր սրտերուն դռները

«Ի վերջոյ Հոգին կը բանայ մեր սրերուն դռները, օգնելով մեզ յաղթահարելու դիմադրութիւնները, եսասիրութիւնն ու նախապաշարումները ու կարող դառնալու ապրիլ որպէս Աստուծոյ զաւակներ` իրար միջեւ եղբայրներ», յարեց Սրբազան Պապը հաստատելով թէ ««Ուր որ Տիրոջ Հոգին կայ, հոն կը ծնի եղբայրութիւնը անհատներու, խմբակներու եւ Երկրի ժողովուրդներուն միջեւ, եւ ամէնքը կը խօսին սիրոյ միակ լեզուն, որ կը միացնէ ու կը ներդաշնակէ բազմազանութիւնը»։

Լեւոն ԺԴ. խորհրդածութիւնը աւարտեց հրաւիրելով հաւատացեալները հայցելու Սուրբ Հոգին, որպէսզի ըսաւ Ան, բանայ տակաւին փակ բոլոր դռները։ Մենք պէտք ունինք վերաբացայայտելու Աստուած` որպէս Հայր մը, որ մեզ կը սիրէ, կառուցելու Եկեղեցի մը` ուր բոլորը իրենք զիրենք կը զգան իրենց տան մէջ եւ աճեցնելու եղբայրական աշխարհ մը, ուր կը տիրէ խաղաղութիւն համայն ժողովուրդներու միջեւ։

«Առաջին աշակերտներուն նման, մենք ալ կը վստահինք Սուրբ Կոյս Մարիամի բարեխօսութեան, որ բնակարանն է Սուրբ Հոգիին եւ Մայրը՝ Եկեղեցւոյ» եղան Սրբազան Քահանայապետի խորհրդածութեան եզրափակիչ խօսքերը։

Շնորհակալութիւն յօդուածը ընթերցելուն համար։ Եթէ կը փափաքիս թարմ լուրեր ստանալ կը հրաւիրենք բաժանորդագրուիլ մեր լրաթերթին` սեղմելով այստեղ

24/05/2026, 12:07

«Թագուհի Երկնից» աղօթքը, Լատին Եկեղեցւոյ մարեմեան չորս կցուրդներէն մին է (միւս կցուրդներն են՝ «Մայր Փրկչին», «Ողջոյն Թագուհի Երկնից» եւ «Ողջոյն Թագուհի»)։

1742 թուականին, Բենեդիկտոս ԺԴ. քահանայապետ նշանակած է, թէ «Թագուհի Երկնից» աղօթքը պէտք է կատարուէր յոտնկայս, զատկական ժամանակամիջոցին մէջ՝ Զատիկի կիրակիէն մինչեւ Պենտեկոստէ, «Հրեշտակ Տեառն» աղօթքի տեղ, որպէս նշան յաղթութեան մահուան վրայ։
Այս աղօթքը, Հրեշտակ Տեառնի նման կը կատարուի օրը երեք անգամ՝ այգաբացին, կէսօրին եւ մայրամուտին՝ օրը նուիրելու համար Աստուծոյ եւ Աստուածածնի։
Այս հին կցուրդը յառաջ եկած է բարեպաշտ աւանդութենէ մը, 6-10 դարերուն, մինչ անոր տարածումը կատարուած է 13րդ դարու առաջին կէսէն սկսեալ, երբ մուծուած է ֆրանսական ժամագրքին մէջ։ Ան բաղկացած է չորս փոքր յանգատողերէ, որոնցմէ իւրաքանչիւրը կʼաւարտի «Ալէլուիա» կանչով։ Այդ աղօթքով, հաւատացեալները կը դիմեն Մարիամի՝ Երկնքի Թագուհիին, անոր հետ ուրախանալով Քրիստոսի Յարութեան համար։
2015 թուականի ապրիլի 6ին, Զատիկի յաջորդ օրը, Ֆրանչիսկոս Սրբազան Պապը երբ կʼաղօթէր Թագուհի Երկնից աղօթքը, խորհուրդ տուաւ հաւատացեալներուն թէ ի՛նչ պէտք է ըլլայ սրտի կեցուածքը երբ կʼարտասանենք այս աղօթքը։
«Կը դիմենք Մարիամի, զայն հրաւիրելով որ ուրախանայ, որովհետեւ Ան, զոր Մարիամ իր արգանդին մէջ կրեց, յարութիւն առաւ, ինչպէս խոստացած էր, եւ մեր անձերը կը վստահինք Մարիամի բարեխօսութեան։ Իրականին, մեր ուրախութիւնը Մարիամի ուրախութեան ցոլացումն է, որովհետեւ Ան է որ պահպանեց եւ հաւատքով կը պահպանէ Յիսուսի կեանքին եղելութիւնները։ Հետեւաբար այս աղօթքը արտասանենք զաւակներու յոյզերով, որոնք կʼուրախանան, որովհետեւ իրենց մայրը ուրախ է։»

Վերջին «Հրեշտակ Տեառնը» / «Ուրախ լեր Թագուհի երկնից»

Կարդալ բոլորը >