ಬೊಲಿವಿಯಾ: ಗ್ರಾಮೀಣ ಹೊರವಲಯದ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ‘ಐಡೆಂಟೆ ಮಿಷನ್’ ಆಶಾಕಿರಣ

ಲೇಖಕಿ: ಎಲಿಯಾನ್ನಾ ಗುಗ್ಲಿಯೆಲ್ಮಿ

ಚಿಕಿಟಾನಿಯಾ, ಬೊಲಿವಿಯಾ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 1998ರಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಸಾನ್ ಮಿಗ್ವೆಲಿಟೊ ಮಿಷನ್, ನಂಬಿಕೆ–ಕಲೆ–ಸಂಗೀತ ಒಂದಾಗಿ ಬೆಸೆದ ಜೆಸೂಯಿಟ್ ಪರಂಪರೆಯ ಜೀವಂತ ಶಾಖೆಯಂತೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ರೈತರ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ 1960ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ಕೃಷಿ ಕಾಲೇಜಿನ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಐಡೆಂಟೆ ಮಿಷನರಿಗಳು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಆ ಸಂಸ್ಥೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ “ಮಠೀಯ ನಗರ” ಎಂಬ ಸ್ವರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. ತಾಂತ್ರಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನವೀಯ ವಿದ್ಯಾಶಾಖೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹಲವು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ನೂರಾರು ಯುವಜನರನ್ನು ಇದು ತರಬೇತಿಗೊಳಿಸಿತು.

ಇಂದು ಈ ಮಿಷನ್‌ನೊಳಗೆ ಚಿಕಿಟಾನೋ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯುವ ವಾದ್ಯವೃಂದ, ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಶಾಲೆ, ಶಾಲೆಯ ನಂತರದ ಪಾಠ ಸಹಾಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು, ತರಬೇತಿ ಸಂಸ್ಥೆ, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೇತನಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ಅರಣ್ಯ ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಪಾರಂಪರಿಕ ಔಷಧ ಜ್ಞಾನ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಯೋಜನೆಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಇದು ಮಾನವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಸಾಗುವ ಮಿಷನ್—ಇಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರತೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಘೋಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರತಿದಿನದ ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಗೌರವಕ್ಕೆ ತರಗತಿಯೇ ಆರಂಭಬಿಂದು

“ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಓದಲು–ಬರೆಯಲು ಸಹ ಬಾರದ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ,” ಎಂದು ಐಡೆಂಟೆ ಮಿಷನರಿ ಏಮಿ ಬರಿಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಅದರ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಶಾಲೆಯ ನಂತರದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಐಶಾರಾಮಿ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಗೌರವದ ಪ್ರಶ್ನೆ—ಈ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಎಲ್ಲರಂತೆ ಸಮಾನ ಆರಂಭಬಿಂದು ಸಿಗಬೇಕು.”

5ರಿಂದ 13 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳು ಓದು ಮತ್ತು ಗಣಿತದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆ, ಸರಿಯಾದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಉತ್ತೇಜನದ ಕೊರತೆ, ಹಾಗೂ ಕುಟುಂಬ ಬೆಂಬಲದ ಅಭಾವ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ.

ಕಿಶೋರಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಿಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬಡತನ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ಹಿಂಸೆ, ಮತ್ತು ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕತನ ಇಂಧನದಂತೆ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಹಾಗೂ ತಂತ್ರಗಳ ಕೊರತೆಯಿರುವ ಬಹು-ಮಟ್ಟದ ತರಗತಿಗಳು (multi-grade classrooms) ಅಂತರವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಚದುರಿದ ಗ್ರಾಮಗಳು, ದುರ್ಬಲ ಕೃಷಿಭೂಮಿ, ಹಾಗೂ ಬರಕ್ಕೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಲುಗುವ ಏಕಬೆಳೆ ಪದ್ಧತಿಗಳು ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ.

ನಂಬಿಕೆ ಬದುಕಿನ ವೃತ್ತಿಯೂ, ಜೀವನೋಪಾಯವೂ ಆಗುತ್ತದೆ

“ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಅವರ ಗುರುತು–ಬೇರುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಜೊತೆಗಿಟ್ಟು ಬೆಳೆಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಕನಸು,” ಎಂದು ಡೈಸಿ ಚೋಕೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಕೊರೊ ವೈ ಆರ್ಕ್ವೆಸ್ಟಾ ಸ್ಯಾನ್ ಮಿಗುಲಿಟೊ ಸಂಗೀತ ಶಾಲೆ ಆರು ಗ್ರಾಮಗಳಿಂದ ಬರುವ 35 ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಕಿಶೋರರನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ವಯಲಿನ್, ಗಿಟಾರ್, ಸೆಲ್ಲೋ ಕೇವಲ ವಾದ್ಯಗಳಲ್ಲ—ಅವು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಸಾಧನಗಳು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸೇರಿದಿಕೆ ಮೂಡಿಸುವ ಗುರುತುಗಳು.

“ಸೆಲ್ಲೋ ನನಗೆ ಬೆಳೆಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ. ಈಗ ನಾನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ ಮಾರಿಯಾ ಲೌರಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಗೀತದ ಜೊತೆಗೆ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಶಾಲೆ ಕೂಡ ಸುಮಾರು 250 ಯುವಜನರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆ ಶಿಸ್ತು, ಸ್ವನಿಯಂತ್ರಣ, ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಪಾಯ ತಡೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

“ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹ ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ; ಅದು ನಮ್ಮ ಎರಡನೇ ಕುಟುಂಬದಂತಿದೆ,” ಎಂದು ಮಿಲೋಸ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಶಾಶ್ವತ ತರಬೇತಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಮಿಷನರಿಗಳು ಕರಕುಶಲ, ಸ್ಥಿರ ಕೃಷಿ, ಹಾಗೂ ಪಾರಂಪರಿಕ ಔಷಧ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಕೋರ್ಸ್‌ಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

“ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರತೆ ಅಂದರೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅದು ರೊಟ್ಟಿ, ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಗೌರವವೂ ಹೌದು,” ಎಂದು ಡೈಸಿ ಚೋಕೆ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. “ನಂಬಿಕೆ ಮಾತಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಊಟ ಸಿಗುವಾಗ, ಒಂದು ಮಗು ಓದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಧೈರ್ಯ ಪಡೆಯುವಾಗಲೇ ಅದು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದು ಜೀನ್ ಜೆಲಿಂಗ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಬೇರುಗಳು

ಚಿಕಿಟಾನಿಯಾ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲೆ ಜೆಸೂಯಿಟ್ ಮಿಷನ್‌ಗಳ ಗುರುತು ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. 17ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ವಿಶಿಷ್ಟವೂ, ಬಲಿಷ್ಠವೂ ಆಗಿದೆ. ಮೆರವಣಿಗೆಗಳು, ಗೀತೆಗಳು, ಮತ್ತು ಪೋಷಕ ಸಂತರ ಹಬ್ಬಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಸಮುದಾಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಲಯ ನೀಡುತ್ತಿವೆ.

“ನಮ್ಮ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಭಾಗವೇ,” ಎಂದು ಮಿಲೋಸ್ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಒಣ ಚಿಕಿಟಾನೋ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ—ಅದು ಸ್ಮೃತಿ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಉಸಿರು.”

ಅದರ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಿಷನ್ ಅರಣ್ಯ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ಪರಿಸರ ಶಿಕ್ಷಣ, ಪಾರಂಪರಿಕ ಔಷಧ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ, ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಕೃಷಿ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದೇ ವೇಳೆ ಸಾನ್ ಮಿಗ್ವೆಲಿಟೊ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು, ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಮತ್ತು ದಾನಿಗಳ ಬೆಂಬಲ ಸೆಳೆಯಲು ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂವಹನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಪವಿತ್ರತೆ — ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಗುರಿ

“ಪವಿತ್ರತೆ ಅಂದರೆ ದೂರದ ಆದರ್ಶವಲ್ಲ; ಅದು ಅಧ್ಯಯನ, ಕೆಲಸ, ಹಾಗೂ ಸಮುದಾಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಅವಕಾಶ,” ಎಂದು ಏಮಿ ಮತ್ತು ಡೈಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಅನುಭವ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಈ ಸೇವೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವರನ್ನೂ ಒಳಗಿನಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

“ಪ್ರತಿಸಾರಿ ಚಿಕಿಟಾನಿಯಾದ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ/ಯುವತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೇತನ ಪಡೆಯುವಾಗ ಇಡೀ ಸಮುದಾಯವೇ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದಂತಾಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದು ಜೀನ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ನಾವು ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ;  ಸಾಮೂಹಿಕ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.”

ಆದರೂ ಸಮುದಾಯಗಳ ಚದುರಿಕೆ, ಯಾಜಕರ ಕೊರತೆ, ಇಂಧನ ಸಂಕಷ್ಟ, ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಅಭಾವಗಳಂತಹ ದಿನನಿತ್ಯದ ಅಡ್ಡಿಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ

“ಮಕ್ಕಳು ಸಾನ್ ಮಿಗ್ವೆಲಿಟೊಗೆ ಬರುವ ಪ್ರಯಾಣಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ನಾವೇ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ,” ಎಂದು ಮಿಷನರಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೂ ಅವರು ಭವಿಷ್ಯದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ; “ನಂಬಿಕೆ, ಬದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಸಹಕಾರ ಇದ್ದರೆ, ಅತಿದೂರದ ಭೂಮಿಯೂ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಆಶಾಕೇಂದ್ರವಾಗಬಹುದು.”

ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).