ಡಿಆರ್ ಕಾಂಗೋ: HIV/AIDS ಪೀಡಿತರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ಯೇಸುವಿನ ಸಹೋದರಿಯರು
ಲೇಖಕಿ: ಸಹೋದರಿ ಡೊರೊಥೇ ಸಿಂದಾನಿ, RSCJ
ನಮ್ಮ ಗಾಯಗೊಂಡ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಕೆಲವರು ಅಂತರಂಗದ ನೋವು, ತಿರಸ್ಕಾರದ ಭಯ, ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಲಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ಇತರರ ತೀರ್ಪಿನ ಭಾರದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ HIV ಜೊತೆ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. HIV ಎಂದು ನಿರ್ಧಾರವಾಗುವುದು ದೈಹಿಕ ನೋವಿನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಮಾಜದ ಮುದ್ರಣವನ್ನೂ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪೀಡಿತರಾದವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ—ಕುಟುಂಬ ಅಥವಾ ಸಮಾಜದಿಂದ ತಿರಸ್ಕಾರವಾಗುವ ಭಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮರೆಮಾಚುತ್ತಾರೆ.
“ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಆಫ್ ಸೋಫಿ” ಎಂಬ ಗುಂಪಿನ ಮೂಲಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಹಾಯ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಈ ಅರ್ಪಿತ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಮಹಿಳೆಯರು ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಹೊಸ ಆರಂಭವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರ ಸಹಯಾನದ ಸೇವೆ
ಯೇಸುವಿನ ಕರುಣೆಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿರುವ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ಯೇಸುವಿನ ಸಭೆಯ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ, ಸಹೋದರಿಯರು HIV ಜೊತೆ ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಾರೆ. ದಿನನಿತ್ಯದ ಸರಳ ಕೃತಿಗಳು ಮತ್ತು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ, ರೋಗವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ಯೇಸುವಿನ ಸಹೋದರಿಯರು ನೀಡುವ ಸಹಾಯವನ್ನು ರೋಗದ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ನೈತಿಕ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ, ನೈತಿಕ, ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಬೆಂಬಲ
“ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಆಫ್ ಸೋಫಿ” ಗುಂಪು 2019ರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಮುಂಚೆಯೇ, ಸಹೋದರಿ ಮೇರಿ-ಪಾಸ್ಕಲಿನ್ ಏಕೋಸೋನಿ, RSCJ ಅವರು HIV ಪೀಡಿತ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಹಾಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.
ಇದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು, ಸಹೋದರಿ ಮೇರಿ-ಪಾಸ್ಕಲಿನ್ ಅವರು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ರೋಗಿಗಳ ಆತ್ಮಗೌರವ ಮತ್ತು ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ರೋಗವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಗುಂಪು ಸಂಘದ ಸ್ಥಾಪಕಿಯಾದ ಸಂತ ಮಡ್ಲೀನ್ ಸೋಫಿ ಬರಾತ್ ಅವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದು, ರೋಗಿಗಳನ್ನು ತೀರ್ಪಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮಿಕ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಂತೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ, ನೈತಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಸಹಾಯದ ಜೊತೆಗೆ, ಸಹೋದರಿಯರು ಹಾಲು, ಜೋಳದ ಹಿಟ್ಟು, ಸಕ್ಕರೆ, ಅಕ್ಕಿ ಮುಂತಾದ ಭೌತಿಕ ನೆರವನ್ನೂ ಒದಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀಡಲಾಗುವ ಈ ಸಹಾಯವು ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರಲು ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲದಿರಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ನೋವಿನಿಂದ ಭರವಸೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವ ತನಕ
“ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಆಫ್ ಸೋಫಿ” ಗುಂಪಿನ ಸದಸ್ಯೆಯಾಗಿರುವ 35 ವರ್ಷದ ಮಿಸ್ ನೂಷ್ಕಾ, ತನ್ನ ಜೀವನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತಾಯಿಯಿಂದ ಸೋಂಕು ಹೊಂದಿ HIV ಜೊತೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಅವರು, ಜನಿಸಿದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೇ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಮೂವರು ಸಹೋದರ-ಸಹೋದರಿಯರಲ್ಲಿ ಅವರು ಎರಡನೇಯವರು. ಮೂವರಿಗೂ HIV ಸೋಂಕು ಇತ್ತು, ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಇಲ್ಲದೆ ಅವರು ಬೆಳೆದಿದ್ದರು.
“ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ “ಪಕ್ಕದವರು ‘ಈ ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿ HIV/AIDS ನಿಂದ ಮೃತಪಟ್ಟಳು’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು” ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ನೆನಪಿದೆ. ದುಃಖಕರವಾಗಿ, ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರ ಬದುಕಲಿಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತವಾಗಿರುವ ಅನುಭವವು ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು.
ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಮಿಸ್ ನೂಷ್ಕಾ ಗಂಭೀರ ಮಾನಸಿಕ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಅದು ಅವರನ್ನು ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಖಿನ್ನತೆಯೊಳಗೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. “ನನಗೆ ಇನ್ನು ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅನೇಕರು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ, ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವರು ಲಜ್ಜಾಸ್ಪದ ಮತ್ತು ಹೊರುವುದಕ್ಕೇ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಭಾರವೆಂದು ಕಂಡರು—ಇದು HIV ಜೊತೆಗೆ ಬದುಕುವ ಹಲವರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನುಭವವಾಗಿದೆ.
ಜೀವನವನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವ ಭೇಟಿ
ಮಿಸ್ ನೂಷ್ಕಾ ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸ್ರಿ ಮೇರಿ-ಪಾಸ್ಕಲಿನ್ ಏಕೋಸೋನಿ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದದ್ದು ಒಂದು ತಿರುವು ಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು. ಗೌರವ ಮತ್ತು ದಯೆಯಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಪು ಅಥವಾ ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಆಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರು, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು.
“ಈ ಭೇಟಿ ನನಗೆ ಭರವಸೆಯ ಕಿರಣವಾಯಿತು. ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದೆ ಮತ್ತು ಬದುಕಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ,” ಎಂದು ಅವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಬೆಂಬಲದ ಮೂಲಕ, ಅವರು ಆರೈಕೆ ಮಾಡುವ, ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮತ್ತು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುವ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಒಂದು ಮುಖವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು.
ಚೇತರಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಿಸ್ ನೂಷ್ಕಾ ಅವರು ಕೋಪ ಮತ್ತು ವಿರೋಧದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. “ಸಂಕ್ರಮಣ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದಾಗ, ನಾನು ದೇವರನ್ನೇ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ದೂಷಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ್ದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಇಂದು ಅವರು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಮಗುವಿನ ತಾಯಿ; ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಆರೈಕೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆ ಮಗುವಿಗೆ HIV ಸೋಂಕಿಲ್ಲ. ಮಗುವಿನ ತಂದೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದರೂ, ಮಿಸ್ ನೂಷ್ಕಾ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌರವದೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಜೀವನಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಈಗ ಅವರು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಬದುಕಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಈಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ಬದ್ಧರಾಗಿರುವ ಅವರು, ಇತರರು ತಮ್ಮ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ—ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರರ ಜೀವನವನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಲು. ಅವರು ಧ್ವನಿಯಿಲ್ಲದವರ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ತಮ್ಮ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಿದವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ.
“ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ ಸಹೋದರಿ ಮೇರಿ-ಪಾಸ್ಕಲಿನ್ ಏಕೋಸೋನಿ, ಮೇರಿ-ಜೀನ್ ಎಲೊಂಗಾ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ಯೇಸುವಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರಿಯರಿಗೆ ನಾನು ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಯೇಸುವಿನ ಹೃದಯವು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ನಾವು ಆಶಿಸುವ ಈ ಹೃದಯದತ್ತ ಮರಳಲು ನಮಗೆ ಧೈರ್ಯ ಕೊರತೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮರುಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಇಂದು, ನಾನು ತಲೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗಿದ್ದೀನೋ ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು ಈಗ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದಾರೆ.”
ಸ್ವೀಕಾರ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಮನವಿ
ಮಿಸ್ ನೂಷ್ಕಾ ಅವರ ಅನುಭವವು ಯಾರನ್ನೂ ಅವರ ರೋಗವೇ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಆಶೀರ್ವಾದಿತ ಮತ್ತು ಗಾಯಗೊಂಡ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ, ನಿರ್ವ್ಯಾಜ ಸ್ವೀಕಾರ ಮತ್ತು ಕರುಣೆ—ಇವು ಗಾಯಗಳನ್ನು ಭರವಸೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಬಲ್ಲವು.
ನಿರ್ವ್ಯಾಜ ಸ್ವೀಕಾರವೇ ಮೊದಲ ಔಷಧಿ.
“ಸಾವಿರಾರು ಜನರಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ನಾನು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ, ಮತ್ತು HIV/AIDS ಇಲ್ಲದ ಜಗತ್ತಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದು ಮಿಸ್ ನೂಷ್ಕಾ ತಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).
