ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ലക്ഷണം മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയിൽ സന്തോഷിക്കുക എന്നതാണ്

ഫാ. ജിനു തെക്കേത്തലക്കൽ, വത്തിക്കാൻ സിറ്റി

 മിശിഹായിൽ പ്രിയ സഹോദരങ്ങളെ,

സഭയിലും ലോകത്തിലും  പന്തക്കുസ്ത തിരുനാൾ കൊണ്ടുവന്ന പരിവർത്തനങ്ങളും, വളർച്ചയും, സുവിശേഷത്തിനു അനുസൃതമായ ജീവിതക്രമവുമെല്ലാം നമ്മെ ഓർമ്മപെടുത്തികൊണ്ട്, ആ ചൈതന്യം  ഇന്ന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും തുടരുവാൻ

നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്ന കാലമാണ്, ശ്ലീഹാക്കാലം.  പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സാന്നിധ്യവും പ്രവർത്തനവും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ എത്രത്തോളം നിർണ്ണായകമാണെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന തിരുവചന ഭാഗങ്ങളാണ് ഇന്ന് തിരുസഭ നമ്മുടെ വിചിന്തനത്തിനായി നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ദൈവം തന്റെ ആത്മാവിനെ നമുക്ക് നൽകുന്നത് നമ്മെ നയിക്കാനും, പഠിപ്പിക്കാനും, ആശ്വസിപ്പിക്കാനുമാണ്.

പഴയ നിയമത്തിലും,  പുതിയ നിയമത്തിലും ദൈവാത്മാവിന്റെ ഈ വലിയ ഇടപെടലുകൾ നമുക്ക് കാണാൻ സാധിക്കും. സംഖ്യയുടെ പുസ്തകത്തിൽ നാം വായിച്ചുകേട്ടതുപോലെ, മോശയ്ക്ക് ലഭിച്ച  അതേ അരൂപിയെ എഴുപത് നേതാക്കന്മാർക്കും ദൈവം പങ്കുവെച്ചു നൽകുന്നു. അവിടെ ഉയർന്നുവരുന്ന ഒരു പ്രധാന ചിന്ത മോശയുടെ ഹൃദയവിശാലതയാണ്. കൂടാരത്തിൽ വരാതിരുന്ന എൽദാദും മേദാദും പാളയത്തിൽ വെച്ച് പ്രവചിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ജോഷ്വയ്ക്ക് അത് അംഗീകരിക്കാൻ പ്രയാസമായി. എന്നാൽ മോശയുടെ പ്രതികരണം വളരെ അർത്ഥവത്തായിരുന്നു. "കർത്താവിന്റെ ജനം മുഴുവൻ പ്രവാചകന്മാരാവുകയും അവിടുന്ന് തന്റെ ആത്മാവിനെ അവർക്ക് നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആശിക്കുന്നു" എന്നാണ് മോശ പറയുന്നത്. ഒരു ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ലക്ഷണം മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയിൽ സന്തോഷിക്കുക എന്നതാണ്. അപരന് ലഭിക്കുന്ന കൃപകളെയും ഐശ്വര്യങ്ങളെയും അസൂയയോടെ നോക്കാതെ, ദൈവം അവരിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനെ ഹൃദയപൂർവ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ നമുക്ക് കഴിയണം. അസൂയ എന്നത് ദൈവകൃപയെ തടയുന്ന വലിയൊരു വികാരമാണ്. മറ്റുള്ളവർക്ക് നന്മ ലഭിക്കണമെന്നും അവർ ദൈവത്താൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടണമെന്നും ആഗ്രഹിക്കുമ്പോഴാണ് നാം യഥാർത്ഥത്തിൽ മോശയെപ്പോലെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരായി മാറുന്നത്.

നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളുടെ വേദനയിൽ തുണയാകാനും അവരുടെ ഉയർച്ചയിൽ സന്തോഷിക്കാനും സാധിക്കുന്ന ഹൃദയം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദാനമാണ്. എന്നാൽ, നാം സ്വയം കേന്ദ്രീകൃതരായി ജീവിക്കുമ്പോൾ ഈ ആത്മാവ് നമ്മിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നു. ഒന്ന് സാമുവേൽ പതിനാറാം അധ്യായത്തിൽ നാം കാണുന്ന സാവൂൾ രാജാവിന്റെ അനുഭവം നമുക്കൊരു വലിയ മുന്നറിയിപ്പാണ്. ദൈവാജ്ഞ ലംഘിച്ച സാവൂളിൽ നിന്ന് കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് വിട്ടുപോവുകയും പകരം ഒരു ദുഷ്ടാരൂപി അവനെ പീഡിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടും ചിന്തകൾ കൊണ്ടും നാം പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ ദുഖിപ്പിക്കരുത്. എന്നാൽ ഇതിനേക്കാൾ ഉപരിയായി, തിന്മയിൽ കഴിയുന്ന ഒരാളെ നാം ഉപേക്ഷിക്കരുത് എന്ന വലിയ പാഠവും  ഈ വചനഭാഗം നൽകുന്നുണ്ട്. സാവൂൾ ക്ലേശത്തിലായപ്പോൾ, ദാവീദ് തന്റെ വീണാനാദത്തിലൂടെ അവന് ആശ്വാസം നൽകി. ദൈവം ദാവീദിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് സാവൂളിനെ തള്ളിക്കളയാൻ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു പരിധിവരെ സാവൂളിന് സാന്ത്വനമേകാൻ കൂടിയാണ്. പാപത്തിലും ദുരന്തങ്ങളിലും കഴിയുന്ന അപരന്റെ മാനസാന്തരത്തിനു വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാനും അവർക്ക് ആശ്വാസമാകാനും നമുക്ക് കടമയുണ്ട്. ഒരാൾ തെറ്റായ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അവരെ വെറുക്കുകയോ വിധിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിന് പകരം, അവർക്ക് ദൈവാത്മാവിന്റെ ആശ്വാസം ലഭിക്കാനായി നാം മധ്യസ്ഥത വഹിക്കണം.

പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ ജീവിക്കുക എന്നത് കേവലം ഒരു ആത്മീയ സങ്കല്പമല്ല, മറിച്ച് അത് നമ്മുടെ ജീവിതശൈലിയായി മാറണം. ഗലാത്തിയാക്കാർക്ക് എഴുതിയ ലേഖനത്തിലൂടെ വിശുദ്ധ പൗലോസ് അപ്പോസ്തലൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ചിത്രം നൽകുന്നുണ്ട്. ആത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങളും ജഡത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടം നിരന്തരം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ നടക്കുന്നുണ്ട്. നാം ആത്മാവിലാണ് ജീവിക്കുന്നതെങ്കിൽ ആത്മാവിൽ വ്യാപരിക്കണം എന്ന് അപ്പോസ്തലൻ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. സ്നേഹം, ആനന്ദം, സമാധാനം, ക്ഷമ, ദയ, നന്മ, വിശ്വസ്തത, സൗമ്യത, ആത്മസംയമനം എന്നിവയാണ് ആത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങൾ. ഇവ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി മാറണം. എന്നാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന് വിരുദ്ധമായി നാം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, ജീവിതം തന്നെ അർത്ഥശൂന്യവും മടുപ്പുള്ളതുമായി തോന്നും. അസൂയയും വ്യർത്ഥാഭിമാനവും പരസ്പരം പ്രകോപിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവവും ആത്മീയ ജീവിതത്തെ നശിപ്പിക്കും. ആത്മാവിന്റെ ദാനങ്ങളും ഫലങ്ങളും നമ്മുടെ ദൈനംദിന ഇടപെടലുകളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നാം പരിശോധിക്കണം. നമ്മുടെ വാക്കുകൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രത്യാശ നൽകുന്നതാണോ അതോ അവരെ തളർത്തുന്നതാണോ? നമ്മുടെ സാന്നിധ്യം സമാധാനം പകരുന്നതാണോ അതോ കലഹം ഉണ്ടാക്കുന്നതാണോ? ആത്മാവിൽ വ്യാപരിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിരൂപമായി മാറുമെന്നതിൽ തെല്ലും സംശയമില്ല.

വിശുദ്ധ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ നൽകുന്ന വാഗ്ദാനം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഉറപ്പാണ്. ഈശോ തന്റെ പിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് നമുക്ക് വേണ്ടിയാണ്. നാം തനിച്ചല്ലെന്നും നമുക്കൊരു സഹായകൻ (Paraclete) ഉണ്ടാകുമെന്നും അവിടുന്ന് ഉറപ്പുനൽകുന്നു. സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ സ്വീകരിക്കുവാൻ  ലോകത്തിന് സാധിക്കില്ല, കാരണം ലോകം അതിനെ കാണുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. എന്നാൽ വിശ്വാസികളായ നമുക്ക് ആ ആത്മാവിനെ അറിയാം, കാരണം ആ ആത്മാവ് നമ്മോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു. ഈ സഹായകൻ നമ്മെ സകല കാര്യങ്ങളും പഠിപ്പിക്കുകയും ഈശോ പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

ഇവിടെ "പഠിപ്പിക്കുക", "ഓർമ്മിപ്പിക്കുക" എന്നീ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. കഴിഞ്ഞ കാലത്തെ ദൈവത്തിന്റെ നന്മകളെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു. തകർന്നുപോയ നിമിഷങ്ങളിൽ ദൈവം എങ്ങനെ നമ്മെ കൈപിടിച്ചുയർത്തി എന്നും അസാധ്യമായ കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ സാധ്യമാക്കി എന്നും ആത്മാവ് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കും. ഈ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകൾ ഭാവിയിലേക്കുള്ള വലിയ പ്രത്യാശയാണ് നമുക്ക് നൽകുന്നത്. ഇന്നലെകളിൽ നമ്മെ നയിച്ച ദൈവം ഇന്നും നാളെയും നമ്മോടൊപ്പമുണ്ടാകും എന്ന ഉറപ്പാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവ് പകരുന്നത്.

നമ്മുടെ സഭാജീവിതത്തിലും വ്യക്തിജീവിതത്തിലും പരിശുദ്ധാത്മാവ് ചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന ദൗത്യം നമ്മെ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. ഈശോ പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടാണ് നമുക്കായി ആത്മാവിനെ ആവശ്യപ്പെട്ടത്. അതുപോലെ മറ്റുള്ളവർക്ക് ദൈവാത്മാവിനെ ലഭിക്കുന്നതിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ വലിയ ദൗത്യമാണ്. ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി മറ്റൊരു വ്യക്തിയുടെ ഭൗതിക നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടി മാത്രമല്ല, അവരുടെ ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കും ദൈവാത്മാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനുമായും പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടവനാണ്. കുടുംബങ്ങളിൽ മാതാപിതാക്കൾ മക്കൾക്ക് വേണ്ടിയും, മക്കൾ മാതാപിതാക്കൾക്ക് വേണ്ടിയും ഈ ആത്മാവിനായി യാചിക്കണം. ഭിന്നതകളും കലഹങ്ങളും ഉള്ളിടത്ത് പരിശുദ്ധാത്മാവ് കടന്നുവരുമ്പോൾ അവിടെ ഐക്യവും സ്നേഹവും പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടും. സാവൂളിനെപ്പോലെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ, ദാവീദിനെപ്പോലെ ആരെങ്കിലും നമുക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാനുണ്ടാകണം. നമ്മിൽ നിന്ന് പരിശുദ്ധാത്മാവ് വിട്ടുപോകാതിരിക്കാൻ നാം എപ്പോഴും ജാഗരൂകരായിരിക്കണം. പരിശുദ്ധാത്മാവ് വസിക്കുന്ന ദേവാലയമാണ് നമ്മുടെ ശരീരം എന്ന ബോധ്യം നാം പുലർത്തണം.

പരിശുദ്ധാത്മാവ് നൽകുന്ന വിവേകം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ തീരുമാനങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കണം. ഗലാത്തിയാ ലേഖനത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ ജഡത്തിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങളെ അതിജീവിക്കാൻ ആത്മാവിന്റെ ശക്തി അനിവാര്യമാണ്. സ്വാർത്ഥതയും കോപവും മാത്സര്യവും നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ കീഴടക്കുമ്പോൾ, ആത്മാവിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ നാം തയ്യാറാകണം. അപരനെ തന്നെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കാനും അവരുടെ കുറ്റങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാനും നമുക്ക് കഴിയുന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപയാലാണ്. ഈ ലോകം നൽകുന്ന സുഖങ്ങളേക്കാൾ ശാശ്വതമായ സന്തോഷം ആത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങളിൽ ഉണ്ടെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയണം.

മോശയുടെ പ്രാർത്ഥന പോലെ, ലോകം മുഴുവൻ ദൈവാത്മാവിനാൽ നിറയട്ടെ എന്ന് നമുക്ക് ആഗ്രഹിക്കാം. അസൂയയുടെയും പകയുടെയും മതിലുകൾ തകർത്ത് സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയൊരു ലോകം പണിയാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മെ സഹായിക്കും. സാവൂളിന് ലഭിച്ചതുപോലെ ഒരു ആശ്വാസം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഉണ്ടാകട്ടെ. പാപത്തിൽ വീണുപോയവരെ കൈപിടിച്ചുയർത്താനും അവർക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കാനും നമുക്ക് കൃപ ലഭിക്കട്ടെ. പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന സത്യങ്ങളെ മുറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികളെ പ്രത്യാശയോടെ നേരിടാം. നമ്മുടെ ജീവിതം ആത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമാകട്ടെ. അപരന്റെ ഐശ്വര്യത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്ന, വേദനകളിൽ തുണയാകുന്ന, പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ ദൈവത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു നല്ല ജീവിതം നയിക്കാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മെ ഓരോരുത്തരെയും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.