Ruszył proces beatyfikacyjny ks. Pawła Kontnego
Ks. Bogusław Kozioł SChr, Ks. Łukasz Bankowski – Watykan
Kapłan, który oddał życie za innych
Uroczystości rozpoczęły się 16 czerwca w kościele św. Anny w Lędzinach modlitwą przy grobie sługi Bożego, a następnie Mszą św. pod przewodnictwem abp. Andrzeja Przybylskiego. W Eucharystii uczestniczyli kapłani, członkowie Towarzystwa Chrystusowego, klerycy, nowicjusze oraz liczni wierni, w tym krewni ks. Kontnego i pielgrzymi z różnych miejscowości.
W homilii metropolita katowicki podkreślił, że śląska ziemia wydała wielu świętych, błogosławionych i sług Bożych. Zwrócił uwagę, że wśród nich znajduje się wielu kapłanów, których przykład jest zachętą do modlitwy o świętość duchowieństwa i przypomnieniem o odpowiedzialności za wierne przeżywanie powołania.
Przywołując ostatnie chwile życia ks. Pawła Kontnego, arcybiskup wskazał, że jego postawa była świadectwem pasterskiej miłości. Gdy dowiedział się o zagrożeniu dwóch młodych kobiet, bez wahania pospieszył im z pomocą, oddając życie w obronie ich godności.
Pierwsza sesja procesu
Po zakończeniu Eucharystii odbyła się pierwsza sesja dochodzenia beatyfikacyjnego. Odczytano dokumenty wymagane do rozpoczęcia procesu, w tym zgodę Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych oraz Konferencji Episkopatu Polski. Członkowie trybunału i osoby zaangażowane w proces złożyli przewidziane prawem przysięgi.
Postulatorem sprawy jest ks. Bogusław Kozioł SChr. W skład trybunału weszli: ks. Adam Pawlaszczyk jako delegat biskupa, ks. Paweł Olszewski jako rzecznik sprawiedliwości oraz ks. Łukasz Radecki jako notariusz.
„Dobry pasterz za swoje owce”
Ks. Paweł Kontny urodził się 29 czerwca 1910 r. w Paprocanach. Do Towarzystwa Chrystusowego wstąpił w 1932 r., a święcenia kapłańskie przyjął w 1939 r. Posługiwał m.in. w Estonii, a po wybuchu II wojny światowej wrócił na Śląsk. Za działalność duszpasterską i patriotyczne kazania został aresztowany przez Niemców.
Po zwolnieniu z więzienia pracował jako wikariusz w Lędzinach. Dał się poznać jako gorliwy i odważny duszpasterz, który po wkroczeniu Armii Czerwonej przyczynił się do uwolnienia kilkudziesięciu jeńców wojennych.
1 lutego 1945 r. został zastrzelony przez czerwonoarmistę, gdy stanął w obronie dwóch dziewcząt. W chwili śmierci miał na sobie sutannę i płaszcz z biało-czerwoną opaską, dlatego napastnicy nie mogli mieć wątpliwości, że strzelają do polskiego kapłana.
Pogrzeb ks. Kontnego stał się manifestacją wiary miejscowej społeczności. Na jego grobie umieszczono słowa, które do dziś streszczają jego życie i śmierć: „Który zginął jako dobry pasterz za swoje owce”.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś ten artykuł. Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się na newsletter klikając tutaj..
