O. Farrell: Uczmy się od Moniki świętej dobroci
Piotr Kowalczuk.
W przypadającą dziś uroczystość św. Moniki, matki św. Augustyna, w poświęconej mu rzymskiej bazylice na Polu Marsowym, o. Farrell podkreślił, że św. Augustyna i jego matkę łączyła bardzo silna więź.
Święty z Hippony w „Wyznaniach”, należących do klasyki literatury duchowej, podaje pewne szczegóły dotyczące jej śmierci i ostatniej prośby skierowanej do bliskich, gdy umierała w Ostii: „Pochowajcie to ciało nie martwiąc się o nie. O jedno was proszę: pamiętajcie o mnie, gdziekolwiek jesteście, przed ołtarzem Pańskim”.
„Święta Dobroć”
„Augustyn wspomina swoją matkę” – mówił przeor augustianów – „jako pobożną kobietę pełną świętej dobroci wobec niego i innych. Ta święta dobroć jest czymś, do czego wszyscy możemy dążyć. Czyż nie byłoby wspaniale, gdyby po naszym odejściu ci, którzy nas pamiętają, opisywali nas jako ludzi, którzy wiedli życie naznaczone świętą dobrocią, uosobieniem świętej troską i dyskrecji?”.
Zakonnik wskazał, że święta dobroć to sposób życia bez oczekiwania czegokolwiek w zamian. To dobroć, która nie jest zaborcza, ale jest zawsze gotowa dawać - bezinteresownie i bezwarunkowo. Podkreślił, że św. Monika była osobą bardzo dyskretną, a święta dobroć była tym, co ją prowadziło i nie pozwalało tracić nadziei w chwilach kłopotów i smutku.
Bądźmy narzędziami miłości i pokoju
„Obchodząc te dni i wspominając świętą Monikę w szczególny sposób tego wieczoru” – zachęcał - „módlmy się, abyśmy i my zostali zapamiętani słowami ‘Święta Dobroć’. Obyśmy byli narzędziami miłości i pokoju Chrystusa na naszym świecie”.
Wskazał, by praktykowanie tych pięknych cnót zacząć od przyjaciół i rodziny, wspólnot religijnych i wyznaniowych. „Będziemy mogli zobaczyć, jak rozprzestrzeniają powoli, ale nieustannie. To jak kamień wrzucony do stawu: fale rozszerzają się i docierają do odległych miejsc”.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś ten artykuł. Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się na newsletter klikając tutaj..
