Kard. Parolin w Gwatemali o konieczności powrotu do „dyplomacji dialogu”

Salvatore Cernuzio – Watykan

Kard. Pietro Parolin od 1 sierpnia przebywa w Gwatemali z okazji 90. rocznicy nawiązania stosunków dyplomatycznych między Stolicą Apostolską a Gwatemalą. Relacje te, jak powiedział, są „zwieńczeniem historycznej drogi opartej na wzajemnym zaufaniu, wzajemnym szacunku i nieustannej współpracy”. Purpurat zwrócił się z apelem do społeczności międzynarodowej o wykorzystanie narzędzi dyplomacji w celu ochrony podstawowych praw, które wydają się tracić swoją „żywotność”, ustępując miejsca „ideologii”, „sile” i „uciskowi”.

W poniedziałek 3 sierpnia kardynał skierował przemówienie do korpusu dyplomatycznego zgromadzonego w siedzibie Nuncjatury Apostolskiej w Gwatemali. Spotkał się również z prezydentem Gwatemali Bernardem Arévalo, ministrem spraw zagranicznych Carlosem Ramiro Martínezem oraz grupą przedstawicieli ludności rdzennej. Byli oni obecni również w niedzielę w katedrze metropolitalnej podczas Mszy św., której przewodniczył kardynał. W homilii zachęcał on zarówno władze świeckie, jak i kościelne do budowania „bardziej sprawiedliwego, braterskiego i solidarnego społeczeństwa poprzez przełamywanie mechanizmów pogardy, obojętności i niesprawiedliwości spowodowanych nierównościami i korupcją”.

Prawa człowieka tracą swoją żywotność

Zwracając się do dyplomatów, kardynał wezwał do głębokiej refleksji nad tym, „jak cenna jest droga dialogu i wzajemnego zrozumienia, zwłaszcza – podkreślił – gdy obserwujemy społeczność międzynarodową, w której dyplomacja promująca dialog i poszukująca porozumienia między wszystkimi stronami zostaje zastąpiona przez dyplomację opartą na sile, zarówno ze strony poszczególnych państw, jak i grup sojuszników”.

„Prawo do wolności słowa, wolności sumienia, wolności religijnej, a nawet prawo do życia są ograniczane w imię innych rzekomych nowych praw. W rezultacie cały system praw człowieka traci swoją żywotność i ustępuje miejsca ideologii, sile oraz uciskowi” – powiedział sekretarz stanu.

Misja dyplomatyczna Stolicy Apostolskiej

Kard. Parolin przypomniał również o misji dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej i jej „szczególnej naturze”, polegającej na tym, że nie kieruje się ona interesami gospodarczymi ani strategicznymi, ale zawsze stara się „stawiać w centrum człowieka, sprzyjać spotkaniu między narodami oraz wnosić wkład moralny i duchowy wypływający z Ewangelii i bogatej nauki społecznej Kościoła, przyczyniając się do budowania dobra wspólnego”.

W obliczu „res novae naszych czasów – wyjaśnił kardynał – misja ta realizuje się poprzez unikanie zarówno naiwnego entuzjazmu, jak i jałowych lęków oraz proponowanie, językiem Ewangelii, kryteriów rozeznawania”. Są nimi „godność osoby ludzkiej, powszechne przeznaczenie dóbr, troska o ubogich, ochrona stworzenia i pokój”. Kryteria te mogą przekładać się na konkretne działania, takie jak „odpowiedzialne planowanie, ocena wpływu społecznego i humanitarnego, włączanie osób najbardziej narażonych na wykluczenie, edukacja cyfrowa oraz rozwój badań naukowych i przemysłu ukierunkowanych na sprawiedliwość i pokój”.

Gwatemala – wrażliwy rozmówca otwarty na dialog

Wszystko to znajduje już swoje odzwierciedlenie w Gwatemali – „ziemi o głębokich korzeniach chrześcijańskich”, którą św. Jan Paweł II odwiedził trzykrotnie: w 1983, 1996 i 2002 roku. Kraj ten posiada „wyjątkowe dziedzictwo ludzkie i duchowe”, wzbogacone również przez bogactwo kultur ludności rdzennej. Jej tradycje i kultura przyczyniają się do budowania „społeczeństwa coraz bardziej otwartego, pojednanego i solidarnego”.

„Stolica Apostolska znalazła w Gwatemali rozmówcę otwartego na dialog i wrażliwego na wielkie wartości podtrzymujące współistnienie społeczne: nienaruszalną godność każdej osoby, troskę o dobro wspólne, uwagę poświęcaną osobom znajdującym się w trudnej sytuacji oraz wytrwałe dążenie do pokoju” – podkreślił kard. Parolin. Przypomniał również o współpracy między Gwatemalą a Stolicą Apostolską w ciągu ostatnich dziewięćdziesięciu lat, która obejmowała m.in. „duszpasterskie towarzyszenie narodowi gwatemalskiemu, działalność edukacyjną i medyczną licznych instytucji kościelnych, umacnianie wolności religijnej oraz obronę godności człowieka”.

Podziękowania dla Kościoła i instytucji

Na zakończenie sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej podziękował władzom Gwatemali za „ducha współpracy” w relacjach dwustronnych, przedstawicielom korpusu dyplomatycznego akredytowanym przy Stolicy Apostolskiej oraz nuncjuszom apostolskim, którzy w ciągu ostatnich dziewięćdziesięciu lat „z oddaniem i mądrością przyczyniali się do umacniania tej instytucjonalnej przyjaźni”. Wyraził również wdzięczność Kościołowi lokalnemu, który pokornie współpracuje na rzecz budowy „społeczeństwa, w którym zwyciężają sprawiedliwość, szacunek dla życia, wolność, wychowanie młodego pokolenia oraz troska o stworzenie”.