Më 28 korrik kalendari kujton Shën Nazarin dhe Shën Çelsin, martirë
Vatican News
Më 28 korrik, Kisha Katolike kujton dy martirë të lashtë të krishterimit: Shën Nazarin dhe Shën Çelsin, të cilët dhanë jetën e tyre për besimin në Krishtin gjatë përndjekjeve të Perandorisë Romake.
Shën Nazari ishte një qytetar romak dhe një nga dishepujt e hershëm të krishterë. Sipas traditës, ai u pagëzua nga Shën Lini, i cili më vonë u bë Papa i dytë i Kishës. Për shkak të përndjekjeve ndaj të krishterëve dhe kundërshtimit të familjes së tij, Nazari u largua nga Roma dhe filloi të predikonte Ungjillin në zona të ndryshme të Italisë, në Gali dhe në Treviri.
Gjatë misionit të tij ai u shoqërua nga një djalë i ri, Çelsi, të cilin vetë Nazari e udhëhoqi në fenë e krishterë dhe e përgatiti për të qenë bashkëpunëtor në shpalljen e Ungjillit. Të dy u arrestuan për shkak të besimit të tyre dhe u burgosën, por sipas traditës u liruan pas ndërhyrjes së gruas së një zyrtari romak, e cila, pas një ëndrre, i kërkoi të shoqit t’i shpëtonte.
Pas lirimit, Nazari dhe Çelsi vazhduan të predikonin Krishtin, derisa u arrestuan përsëri. Tradita e krishterë tregon se ata me guxim refuzuan kërkesat për të mohuar fenë dhe për t’u kthyer në adhurimin e idhujve. Gjatë përndjekjes së Dioklecianit, rreth vitit 304 pas Krishtit, të dy u dënuan me vdekje dhe u ekzekutuan në Milano, duke dëshmuar me gjakun e tyre besnikërinë ndaj Krishtit.
Më vonë, trupat e tyre u zbuluan dhe u nderuan nga Shën Ambrozi i Milanos, i cili i vendosi në një kishë që mori emrin e Shën Nazarit.
Tradita i paraqet gjithmonë së bashku Shën Nazarin dhe Shën Çelsin, me palmën në duar, simbolin e fitores së martirëve mbi vuajtjen dhe vdekjen. Emri Nazari vjen nga hebraishtja dhe do të thotë “i shuguruar i Zotit”, ndërsa Çelsi nga latinishtja do të thotë “i lartë”.
Jeta e tyre mbetet një dëshmi e forcës së besimit dhe e gatishmërisë për të qëndruar besnikë ndaj Krishtit edhe përballë përndjekjeve dhe sakrificës më të madhe.
