Jeruzalemi, ipeshkvi Shomali: të mos harrojmë Gazën e Bregun Perëndimor
R.SH. / Vatikan
"Gaza është harruar. Sot, e gjithë vëmendja përqendrohet në Iran dhe në Libanin jugor, ndërsa në Rrip dy milionë njerëz vijojnë të vuajnë: çështja nuk është zgjidhur". Në një bisedë telefonike me mediat e Vatikanit, Ipeshkvi William Shomali, Vikar i Përgjithshëm i Patriarkanës Latine të Jeruzalemit që nga viti 2021, bën thirrje për vëmendje të vazhdueshme ndaj asaj që po ndodh ende në Rrip. Këtu ekonomia po shembet dhe shumë gjëra mungojnë: ilaçet, antibiotikët, pajisjet mjekësore. "Më e keqja, ka mungesë sigurie", paralajmëron ai: "Palestinezët në Gaza po vriten çdo ditë, ndërsa kalimi i Rafah nuk po funksionon siç ishte parashikuar". Së fundmi, në lidhje me rindërtimin: "Nuk flitet më për të", por "80% e infrastrukturës është ende e shkatërruar", theksoi ai. Ata që munden dhe ia dalin mbanë, po ikin nga enklava: shumë po shkojnë në Australi, ku rreth 50 familje janë mirëpritur, thotë ai.
Problemi i vendbanimeve në Bregun Perëndimor
Tensionet janë gjithashtu të larta në Bregun Perëndimor, brenda Shtetit të Palestinës, vazhdon Shomali: jemi para një problemi të madh: vendbanimet. Janë 200 të tilla dhe ato po vazhdojnë të rriten. Sepse ideja e Izraelit është të kufizojë praninë palestineze në vetëm tre vende, të ndërtojë koloni rreth qyteteve për të pushtuar tokën dhe kështu të arrijë aneksimin e Bregut Perëndimor me emrin Judeja e Samaria", që po e sulmon. "Ata duan t'i bëjnë njerëzit të harrojnë se ekziston një popull palestinez, që gradualisht do të bëhet pakicë: qëllimi i gjithë kësaj është të parandalojë krijimin e shtetit palestinez".
E pamundur të gjesh tokë për ndërtim
Tri zonat ku izraelitët do të dëshironin t'i kufizonin palestinezët, shpjegon Ipeshkvi, janë Hebron-Betlehem, Ramallah dhe, së fundmi, Nablus e Jenin. "Ndërsa në rrugën që shkon nga veriu në jug, ka vendbanime që po shumohen gradualisht". Kështu, Izraeli pengon "rritjen e qyteteve, sepse është e vështirë të gjesh tokë për ndërtim: 53 nga territoret palestineze janë në Zonën C, ku, megjithatë, nuk është e mundur të ndërtohet" asgjë, sepse "është zonë e pushtuar nën kontrollin e plotë izraelit. Edhe kolonët ndërtojnë vendbanime kudo që dëshirojnë në këtë zonë".
Bashkësitë e krishtera, në shënjestër të kolonëve
Edhe bashkësitë e krishtera janë në qendër të episodeve të dhunës, thekson Imzot Shomali. Në Taybeh, kolonët "hyjnë sa herë që duan, ua vënë flakën automjeteve e makinave dhe i pengojnë fermerët të punojnë tokat e tyre e të mbledhin ullinjtë. Por këto janë vetëm shembuj të ngacmimit, që tani regjistrohen çdo ditë. "Në vendet e tjera vrasin, si në fshatrat Bir Zeit ose Aboud." "Jemi pak, vetëm 50,000" ndërmjet Bregut Perëndimor dhe Jerusalemit Lindor. Kolonët "përdorin çdo pretekst për të shpërthyer dhunën: mjafton një i ri që padit dikë në polici për hedhjen e një guri. Janë ngacmues, e njerëzit kanë frikë". Tani, "një vendbanim i ri do të ndërtohet pranë Betlehemit, në Beit Sahour, në zonën e quajtur Osh Ghrab, tokë që u përket familjeve të krishtera. Ata as nuk mund të afrohen". E gjithë kjo "e bllokon të ardhmen e shtetit palestinez", është përfundim i hidhur.
Rënia e vazhdueshme e pranisë së të krishterëve
Ndërmjet tjerash, vëren Shomali, "përqindja e të krishterëve" flet për një rënie të vazhdueshme, e cila ka të ngjarë “të vazhdojë: ne ishim shumica në shekujt e parë, nga i katërti deri në të shtatin", por "pas kësaj filluam të biem". Kur Patriarkana Latine u rivendos në vitin 1847 - pas rënies së qytetit të Akrës në duart e Mamlukëve në vitin 1291, nuk kishte më asnjë patriark në Jerusalem, ndaj titulli iu dha gradualisht prelatëve të Oborrit Papnor në Romë për t'u treguar ipeshkvijve - "se ne ishim 10% në Palestinën historike (rreth 21,000 njerëz): në terma absolute, ishim pak në numër, por përqindja ishte e lartë. Tani jetojmë një paradoks, përkundrazi: ne jemi numerikisht më të shumtë - ka të paktën 180,000 të krishterë që flasin arabisht në Izrael, Gaza dhe Palestinë - por përqindja është e ulët", shpjegon ai. Megjithatë, ekziston bindja se "Zoti nuk do të lejojë që Kisha të zhduket nga Toka Shenjte, por ne do të jemi një tufë e vogël pranë Vendeve të Shenjta. Kjo është ndjenja ime. Ne do të mbetemi, por me përqindje më pak se 1%".
Marrëveshja për kremtimet e Pashkëve e arritur me autoritetet izraelite
Edhe për të krishterët, në bazë të marrëveshjes së arritur me autoritetet izraelite, pas "keqkuptimeve" të së Dielës së Palmave, tani do të jetë e mundur - brenda kufijve të përcaktuar të sigurisë - të festohen kremtimet e Triditshit të Pashkëve. Vikari i Përgjithshëm sqaron se "dy javë më parë, Patriarku Latin i Jeruzalemit, Kardinali Pierbattista Pizzaballa", dërgoi "një letër, në të cilën kërkoi leje për të kremtuar me një numër të kufizuar. Tani policia ka thënë se ka ndërmend t'i përgjigjet kësaj letre. Askush nuk mund të shkojë kundër Status Quo-së; është një realitet që duhet të respektohet ndërkombëtarisht. Prandaj, festimet do të zhvillohen, me një maksimum prej 10 personash: ata do të hapin derën e Varrit të Shenjtë dhe do ta mbyllin atë pas hyrjes. Në fund të ceremonisë, kur njerëzit të jenë larguar, dera do të mbyllet përsëri. Kjo do të ndodhë edhe për të krishterët lindorë."Marrëveshja për festimet e Pashkëve e arritur me autoritetet izraelite”.
