San Marino dhe Papët: një miqësi shekullore që ndërton ura paqeje

Vatican News

Para fjalimit të Leonit XIV, Kapitenët Regjentë të San Marinos, Alice Mina dhe Vladimiro Selva, e përshëndetën Papën duke theksuar marrëdhëniet e forta me Selinë e Shenjtë, traditën e mikpritjes së San Marinos dhe bashkëpunimin për paqen, të drejtat e njeriut dhe liritë themelore.

Një lidhje e thellë

Alice Mina shprehu nderin dhe krenarinë për marrëdhëniet e shkëlqyera dhe të veçanta mes San Marinos dhe Selisë së Shenjtë, të forcuara gjatë një shekulli marrëdhëniesh diplomatike. Ajo kujtoi se vizita e Papës përmbush një dëshirë të shprehur që në janar dhe përkon me 100-vjetorin e marrëdhënieve zyrtare mes dy shteteve.

Mina kujtoi gjithashtu edhe vizitat e Shën Gjon Palit II në vitin 1982 dhe të Benediktit XVI në vitin 2011, duke i cilësuar ato si momente historike që ndërthurën dimensionin shpirtëror me atë shoqëror dhe institucional.

Prania e Leonit XIV, tha ajo, është “një shenjë drite” që rinovon lidhjet e thella mes San Marinos dhe Selisë së Shenjtë dhe hap një kapitull të ri, me besimin se miqësia, feja dhe dialogu mund të tregojnë rrugën edhe përballë sfidave më të vështira.

Mikpritja ndaj refugjatëve

Duke folur për situatën dramatike ndërkombëtare, Mina përmendi luftërat, krizat humanitare, migrimet e detyruara dhe pabarazitë, duke theksuar se asnjë përparim nuk mund të konsiderohet i plotë nëse nuk mbron dinjitetin e çdo personi.

Ajo nënvizoi veçanërisht angazhimin e San Marinos ndaj refugjatëve ukrainas. Që nga fillimi i luftës ruso-ukrainase, vendi ka ofruar mbështetje, mikpritje dhe shërbime për qindra refugjatë ukrainas, ndërsa ka shprehur gatishmërinë për të ofruar mikpritje të ngjashme edhe për familje palestineze në kërkim të strehimit dhe mbrojtjes. Ky qëndrim, sipas saj, është pjesë e një tradite të gjatë të San Marinos, e cila pati një nga shprehjet më të mëdha gjatë Luftës së Dytë Botërore, kur vendi strehoi mbi 100 mijë refugjatë që i largoheshin dhunës.

Liria si respekt dhe kujdes për tjetrin

Kapiteni Regjent Vladimiro Selva theksoi se pikërisht në momentet më të vështira shoqëritë duhet të vendosin se çfarë bote dëshirojnë t’u lënë brezave të ardhshëm. Ai vuri në dukje rëndësinë e enciklikës së Leonit XIV Magnifica humanitas, duke theksuar nevojën që, edhe në epokën e transformimeve të mëdha dixhitale, njeriu të mbetet në qendër. Përparimi shkencor duhet të mbrojë atë që e bën njeriun vërtet njerëzor: dinjitetin, lirinë e ndërgjegjes, përgjegjësinë, solidaritetin dhe kërkimin e së mirës së përbashkët.

Sipas Selvës, liria merr kuptimin e saj më të lartë kur shndërrohet në respekt, mikpritje dhe kujdes për tjetrin; kur ndërton ura në vend që të ngrejë mure dhe kur e sheh tjetrin si pjesë të së njëjtës njerëzim. Në këtë kuadër, ai nënvizoi rëndësinë e edukimit qytetar, mbështetjes së familjes dhe të rinjve, mbrojtjes së personave me aftësi të kufizuara dhe të moshuarve, si dhe vendosjes së dinjitetit të individit në qendër të çdo vendimi publik.

Bashkëpunim për paqen

San Marino dhe Selia e Shenjtë, përfundoi Selva, kanë një dialog të vazhdueshëm mbi çështjet kryesore ndërkombëtare dhe ndajnë qëndrime të përbashkëta për paqen dhe sigurinë ndërkombëtare, mbrojtjen e të drejtave të njeriut dhe lirive themelore, shtetin e së drejtës dhe forcimin e multilateralizmit.

Vizita e Papës shihet kështu si një moment i ri në këtë marrëdhënie historike, me një mesazh që synon të shkojë përtej kufijve të San Marinos: një mesazh paqeje, shprese, vëllazërie dhe mikpritjeje.