ಭಾನುವಾರದ ಶುಭಸಂದೇಶದ ಚಿಂತನೆ: ಪ್ರಲೋಭನದಲ್ಲಿ ಬಲ

ಲೇಖಕರು: ವಂ. ಗುರು ಲೂಕ್ ಗ್ರೆಗೊರಿ, OFM

ಇಂದಿನ ಶುಭಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಾಡಿನಲ್ಲಿ   ಪ್ರಭು ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತರು ಎದುರಿಸಿದ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳ ಆಳವಾದ ಘಟನೆಯನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪವಿತ್ರ ಆತ್ಮನಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಬೆಂಗಾಡಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ದೇಹದ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು. ಇದು ಕೇವಲ ಅವರ ಸಹನಶೀಲತೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಜೀವನದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ನಮಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿರುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವಾಗ, ಬೆಂಗಾಡಿನತ್ತ   ಪ್ರಭು ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರಯಾಣವು ನಾವು ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವ, ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ನಲ್ವತ್ತು ದಿನಗಳ ಉಪವಾಸದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಒತ್ತಿಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅದು ದೇಹಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ , ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ತೀವ್ರ ಸಂಕಷ್ಟದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಹ ನಮ್ಮದೇ ಬೆಂಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ, ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ, ಪ್ರಭುವಿನಂತೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಬಲವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನವಿದೆ. ಪ್ರಲೋಭಕನು ಪ್ರಭು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಹಸಿವಿನ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ನೀನು ದೇವರ ಪುತ್ರನಾದರೆ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು. ಈ ಮೊದಲ ಪ್ರಲೋಭನೆ ಆಹಾರದ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ, ತಕ್ಷಣದ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಮಾನವೀಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಭು ಯೇಸುವಿನ ಉತ್ತರ — “ಮಾನವನು ರೊಟ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೇವರ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ” — ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಭೌತಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳಿಂದ ಆತ್ಮಿಕ ಆಹಾರದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ನಿರಾಶೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಹ ದೈಹಿಕ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಬಲವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಮೊದಲ ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ನಂತರ, ಸೈತಾನನು  ಪ್ರಭು ಯೇಸುವನ್ನು ಪವಿತ್ರ ನಗರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ದೇವಾಲಯದ ಮೇರೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ತನ್ನನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಎಸೆಯುವ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಪುತ್ರತ್ವವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಬಲ ನೀಡಲು ಸೈತಾನನು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇದರಿಂದ ಪರಿಚಿತ ವಾಕ್ಯಗಳೊಳಗೆ ಮರೆಮಾಡಿದ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳ ಮೋಸದ ಸ್ವಭಾವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.   ಪ್ರಭು ಯೇಸುವಿನ ಉತ್ತರ — “ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಸರ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಡ” — ನಂಬಿಕೆ ಎಂದರೆ ದೇವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಷರತ್ತುಗಳಿಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವುದಲ್ಲ ಎಂಬ ಬಲವಾದ ನೆನಪು. ಇಂದಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಒತ್ತಡಗಳು ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತವೆ. ಸೌಕರ್ಯ ಅಥವಾ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೈತಿಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ವಕ್ರಗೊಳಿಸಲು ಸಮಾಜ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ದೇವರ ನಿಷ್ಠೆಯ ಮೇಲಿನ ದೃಢ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂಬಿಕೆ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಜಿಗಿಯಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ದೃಢವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಅದು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯಬೇಕು.

ನಾವು ದುರ್ಬಲ ಮಾನವರು; ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಆಕರ್ಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತೇವೆ. ಮೂರನೆಯ ಪ್ರಲೋಭನೆಯಲ್ಲಿ ಸೈತಾನನು ಲೋಕದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದಾಗಿಯೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕಾಗಿಯೂ ಶೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಪರಮಾಧಿಕಾರದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಲೌಕಿಕ ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ   ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ “ ಸೈತಾನನೇ ತೊಲಗಿಲ್ಲಿಂದ! ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಸರ್ವೇಶ್ವರರೊಬ್ಬರನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸು,ಅವರೊಬ್ಬರಿಗೇ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸು” ಎಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಅಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಸ್ಥಾನಮಾನ, ಗುರುತಿನಾಭಿಮಾನ ಅಥವಾ ಲೌಕಿಕ ಯಶಸ್ಸಿನ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯಬಹುದು. ನಿಜವಾದ ನಿಷ್ಠೆ ಯಾರಿಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸವಾಲಾಗಿದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕು: ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಅಥವಾ ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳ  ಆರಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ? ಇವುಗಳು ದೇವರ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಬದಲಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಸೇವೆಮಾಡಿ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಜೀವನವೇ ನಿಜವಾದ ಪೂರ್ಣತೆಯ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳ ನಂತರ ಸೈತಾನನು ದೂರ ಸರಿದನು ಮತ್ತು ದೇವದೂತರು ಬಂದು  ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸಂತೈಸಿದರು. ಈ ಅಂತ್ಯವು ಸುಂದರ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: ಹೋರಾಟಗಳ ನಂತರ ದೇವರ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಜೀವನದ ದಾರಿ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಒಂಟಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ. ದೇವರು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದೇವದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ನಮಗೆ ಬಲ, ಸಾಂತ್ವನ ಮತ್ತು ನೆನಪು ನೀಡುತ್ತಾರೆ — ನಮ್ಮ ದುರ್ಬಲ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಬೆಂಗಾಡಿನ ಅನುಭವವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವಾಗ, ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕಾದ ವಿಫಲತೆಗಳಲ್ಲ; ಅವು ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಬಲ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ನಂಬಿಕೆಯ ಅವಕಾಶಗಳೆಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಲಂಬಿಸಬಹುದಾದ ಅವಕಾಶ ನಮಗೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ.

ಆದುದರಿಂದ ಈ ತಪಸ್ಸು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮಿಕ ಆಹಾರವನ್ನು ಆದ್ಯತೆಗೊಳಿಸೋಣ. ದೇಹಾತ್ಮಕ ಆರಾಮಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡೋಣ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗೋಣ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸೋಣ, ಮತ್ತು ಸಭೆಯ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳೋಣ. ಈ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು ಎದುರಾದಾಗ ನಮ್ಮನ್ನು ದೃಢಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಮೋಸದ ಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸೋಣ: ನಿರಪರಾಧ ಅಥವಾ ಧಾರ್ಮಿಕವೆಂದು ಕಾಣುವ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳೂ ದೇವರ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ದೂರ ಮಾಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಸದಾ ದೇವರ ವಾಕ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಆರಾಧನೆಯತ್ತ ಹೃದಯವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸೋಣ: ಲೋಕೀಯ ಸಾಧನೆಗಳಿಂದ ಆತ್ಮಿಕ ವಿಧೇಯತೆಯತ್ತ ನಮ್ಮ ಆಶಯಗಳನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸೋಣ. ನಮ್ಮ ನಿಷ್ಠೆ ಯಾರಿಗೆ ಸೇರಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸೋಣ. ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾವು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲೂ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ? ದೇವರ ಒದಗಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿಶ್ವಾಸವಿದೆಯೇ?

ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ನಿರಾಶೆ ಅಥವಾ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಮೀರುವ ಶಾಂತಿಯ ಮೂಲಕ ಅಗತ್ಯವಾದ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿರೋಣ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸಹಾಯದ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಜೀವನದ ಬೆಂಗಾಡಿನ ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸುವಾಗ, ಪ್ರಭು ಯೇಸುವಿನ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸೋಣ — ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳಿಗೆ ಅವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೇ ನಮ್ಮ ದೃಢತೆಯ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ಮೂಲಕ ನಾವು ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಗೊಂಡು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ದೇವರ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಜೀವವಾಕ್ಯವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ನಾವು ಎದುರಿಸುವ ಬೆಂಗಾಡಿನ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಗೊಂಡು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗೋಣ.

ಪ್ರಭುವಿನ ವಾಕ್ಯವೇ ನಮಗೆ ಬಲ — ಅದೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಜಯದ ಮಾರ್ಗ.

ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).