ಮೆಕ್ಸಿಕೋ ನಗರ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಯ ಹೊಳೆ
ಲೇಖಕರು: ಸಹೋದರಿ ಸೂಸಿ ವೆರಾ
ಮೆಕ್ಸಿಕೋ ನಗರದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ – ತೀವ್ರ ವೈಪರೀತ್ಯಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ – ಅಸಮಾನತೆ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ಅಂಚಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ರಚನಾತ್ಮಕ ಹಿಂಸಾಚಾರವು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಅನೇಕ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿವೆ. ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅನೇಕ ದುರ್ಬಲ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ, ವಿವಿಧ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಂದ ವೇಶ್ಯಾವೃತ್ತಿಗೆ ಒಳಗಾದ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯ ಹಿಂದೆಯೂ ಹಿಂಸಾಚಾರ, ತ್ಯಾಗ, ಅವಕಾಶಗಳ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೊಳಗಾದ ಸಂಕೀರ್ಣ ಕಥೆಗಳಿವೆ. ಈ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯ ಎದುರು, ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ವಿಮೋಚಕರ ಒಬ್ಲೇಟ್ ಸಹೋದರಿಯರು ಪ್ರತಿದಿನ, ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ತಾವು ಎದುರಿಸಬಹುದಾದ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಬೀದಿಗಳಿಗೆ ತೆರಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಕಾರ್ಯವೆಂದರೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೆಯುವುದು, ಕೇಳುವುದು, ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಗೌರವವನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿ ತೀರ್ಪು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಭೂತಕಾಲವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದಲ್ಲ; ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೌರವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.
ವರ್ಬುಮ್ ದೇಯಿ ಮಿಷನರಿ ಸಹೋದರತ್ವದ ಮಿಷನರಿಯಾದ ಮದರ್ ಲೂಸಿಯಾ ಹೆರೇರಿಯಾಸ್ ಅವರನ್ನು ಈ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಬ್ಲೇಟ್ ಸಹೋದರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸಹಕರಿಸಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಯಿತು.
“ವೇಶ್ಯಾವೃತ್ತಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ನಡೆಸುವ ಅಪೋಸ್ತೋಲಿಕ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ವಿಮೋಚಕರ ಒಬ್ಲೇಟ್ ಸಹೋದರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸಹಕರಿಸಲು ನನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಾಗ, ಅತ್ಯಂತ ಬಡವರಲ್ಲಿ ಬಡವರೊಂದಿಗೆ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಬಡವರಲ್ಲಿ ಬಡವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ನನಗೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ: ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಮಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮಾನವ ಹೃದಯವು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟೇ ಇರುತ್ತದೆ.
“ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಕಡೆ ಹೊಂದಿರುವ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸಂವೇದನಾಶೀಲತೆಯು ನನಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಆಘಾತಕಾರಿಯಾಗಿ ತೋರಿತು. ಅವರು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಕಷ್ಟಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಮಧ್ಯೆಯೂ ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಆತನ ಸಮೀಪತೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿದೆ.”
ಒಬ್ಲೇಟ್ ಸಹೋದರಿಯರು ಮಹಿಳೆಯರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಮಾನವೀಯ ತರಬೇತಿ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆ, ಮಾನಸಿಕ ಸಹಾಯ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ರೂಪಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
“ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರು ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಬೇರೆ ಜೀವನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇತರರಿಗೆ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಒಬ್ಲೇಟ್ ಸಹೋದರಿಯರ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಸದಾ ಸ್ವಾಗತ ಮತ್ತು ಸಹಾಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿಯೂ ಮಹಿಳೆಯರಾಗಿಯೂ ತಮ್ಮ ಗೌರವವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮದೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.”
ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಭರವಸೆಯೂ ಒಳಗಿನ ಗುಣಮುಖತೆಯೂ ಆದ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. “ದೇವರು ತನ್ನ ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ಅವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಅವರು ತನ್ನಿಂದ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದು ನನಗೆ ಆನಂದಕರ ಮತ್ತು ಉತ್ತೇಜನಕಾರಿ.”
ಮದರ್ ಲೂಸಿಯಾ ಈ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವದ ಅನುಭವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಕ್ರಿಸ್ತಜಯಂತಿಯ ತಯಾರಿಗಾಗಿ ನಡೆದ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಓದಲು ಬಾರದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಗೆ ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಬೆತ್ಲೆಹೇಮಿನ ಗೋಶಾಲೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ ಅವರು ಏನನ್ನು ಕಂಡರು ಅಥವಾ ಅನುಭವಿಸಿದರು ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ. ಅವರು ‘ದೇವಮಾತೆ ಮಗು ಯೇಸುವನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ‘ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ ಎಂದರು. ಈ ಅನುಭವವು ಯೇಸು ಹೇಳಿದ “ವೇಶ್ಯೆಯರು ಮತ್ತು ಸುಂಕ ವಸೂಲಿಯವರು ಅನೇಕರುಗಿಂತ ಮೊದಲು ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವರು” ಎಂಬ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
“ಅವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಕರ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರದೇ ತಂದೆ-ತಾಯಂದಿರೇ ಮತ್ತು ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರೇ ಹದಿಹರೆಯದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ತಳ್ಳಿದ್ದಾರೆ.”
ಲೂಸಿಯಾ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನೂ ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಸಹೋದರಿಯರು ಅವರನ್ನು ವೇಶ್ಯೆಯರು ಅಥವಾ ಲೈಂಗಿಕ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಎಂದು ಕರೆಯದೇ, ವೇಶ್ಯಾವೃತ್ತಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ವೇಶ್ಯಾವೃತ್ತಿ ಅವರ ಅಸ್ತಿತ್ವವಲ್ಲ; ಅದು ಅವರು ಇರುವ ಒಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಅದರಿಂದ ಅವರು ಹೊರಬರಬಹುದು, ಆದಾಗ್ಯೂ ದಾರಿ ದೀರ್ಘವೂ ಕಷ್ಟಕರವೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಕಲಿಯುವುದು ಮತ್ತು ದೇವರು ತನ್ನ ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುವುದು, ಅವರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಲು ಬಲ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.”
ನೋಡುವ ಧೈರ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ಧರ್ಮಸಭೆ
ಒಬ್ಲೇಟ್ ಸಹೋದರಿಯರು ಮತ್ತು ಲೂಸಿಯಾ ಹೆರೇರಿಯಾಸ್ ಅವರ ಸಂಯುಕ್ತ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು, ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ನಿಜವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ—ಭದ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯದೆ, ಮಾನವ ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ಧೈರ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ಧರ್ಮಸಭೆ; ಕರುಣೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅನುಭವವೆಂದು ನಂಬುವ ಧರ್ಮಸಭೆ.
ಬದಲಾವಣೆ ತರಬಲ್ಲ ದೃಷ್ಟಿ ಸಾದಾಸೀದ ಅಲ್ಲ. ಅದು ವಾಸ್ತವದ ಕಠಿಣತೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ನೋವನ್ನು ಆದರ್ಶೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನೋವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿ, ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇತರರು ಕೇವಲ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ. ಅದು ಯೇಸುವಿನ ದೃಷ್ಟಿ—ಆತನಂತೆ ನೋಡಲು ಧೈರ್ಯಪಡುವವರ ಮೂಲಕ ಇನ್ನೂ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ದೃಷ್ಟಿ.
ಇಂದಿನ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಈ ರೀತಿಯ ನೋಡುವ ವಿಧಾನ ಬಹಳ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವನ/ಅವಳ ಭೂತಕಾಲ, ತಪ್ಪುಗಳು ಅಥವಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ನಿರ್ಧರಿಸದ ದೃಷ್ಟಿ. ಇದು ಗೌರವ ಅಳಿದುಹೋದಂತೆ ಕಾಣುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಗೌರವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿ.ಇದು ಕೇವಲ ನೋಡಲ್ಪಡುವವರನ್ನೇ ಅಲ್ಲ, ದೇವರ ಹೃದಯದಿಂದ ನೋಡಲು ಧೈರ್ಯಪಡುವವರನ್ನೂ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ.
ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).
