Nata e festës së Zojës së Karmelit
Vatican News
Mbrëmja e 15 korrikut i paraprin festës së Zojës së Karmelit, një prej kremtimeve më të dashura të traditës katolike. Është nata e vigjiljes, kur besimtarët mblidhen në lutje për t'iu besuar ndërmjetësimit amnor të Virgjërës Mari, të nderuar me titullin Zoja e Karmelit.
Historia e festës së Zojës së Bekuar Mari të Malit Karmel lidhet me një nga vendet më të lashta të shenjtërisë biblike: malin Karmel, në Tokën e Shenjtë. Pikërisht aty, profeti i madh i Izraelit, Elia, në shekullin IX para Krishtit, jetoi në lutje dhe në kërkim të pranisë së Hyjit.
Sipas traditës, në malin Karmel profeti Elia pati një vegim misterioz: nga deti u ngrit një re e vogël që ngjitej drejt qiellit dhe sillte me vete shiun e shumëpritur, duke i dhënë fund thatësirës që kishte goditur tokën e Izraelit. Në këtë re të vogël, tradita e krishterë ka parë gjithmonë një shenjë të Virgjërës Mari, e cila do të sillte në botë hirin më të madh: Jezu Krishtin, Fjalën e mishëruar të Hyjit.
Ashtu si reja e vogël solli shiun dhe jetën për tokën e tharë, edhe Maria, duke mbajtur në zemrën dhe në kraharorin e saj Birin e Hyjit, i solli botës shpëtimin, hirin dhe një jetë të re.
Shekuj më vonë, në këtë vend të bekuar u vendosën disa eremitë, të cilët dëshironin t'ia kushtonin jetën lutjes dhe heshtjes. Ata u quajtën "Vëllezërit e Virgjërës së Bekuar Mari të Malit Karmel" dhe ndërtuan një kapelë kushtuar Nënës së Hyjit në malin Karmel. Nga kjo përvojë shpirtërore lindi më pas Urdhri Karmelitan, i cili u përhap edhe në Perëndim, duke themeluar manastire dhe duke dëshmuar në Kishë dashurinë për lutjen, soditjen dhe bashkimin me Hyjin.
Një nga momentet më të njohura në historinë e këtij përkushtimi ndodhi më 16 korrik të vitit 1251. Sipas traditës karmelitane, Virgjëra Mari iu shfaq të lumit Simon Stock, e rrethuar nga engjëj dhe duke mbajtur në krahë Fëmijën Jezus. Ajo i dhuroi atij skapularin e Karmelit, si shenjë e mbrojtjes së saj amtare dhe si thirrje për një jetë të kushtuar Krishtit.
Së bashku me skapularin lidhet edhe i ashtuquajturi Privilegji i së Shtunës, sipas të cilit Zoja premton ndihmën e saj të veçantë për ata që e mbajnë këtë shenjë me besim dhe jetojnë sipas frymës së Ungjillit. Festa e Zojës së Karmelit është kështu një ftesë për t'iu besuar Marisë, asaj që na udhëheq gjithmonë drejt Krishtit, burimit të vetëm të jetës dhe shpëtimit.
Nata e festës është një ftesë për heshtje, reflektim dhe besim. Në një botë të trazuar nga luftërat, dhuna dhe pasiguria, Zoja e Karmelit vazhdon të jetë shenjë ngushëllimi dhe shprese për të gjithë ata që kërkojnë paqen, mbrojtjen dhe praninë e Hyjit në jetën e tyre.
Me sytë e kthyer drejt Marisë, besimtarët i luten që t'i ndihmojë të ecin me besim në rrugën e Krishtit, duke e jetuar çdo ditë Ungjillin me përvujtëri, guxim dhe dashuri ndaj vëllezërve e motrave.
Zoja e Karmelit, lutu për ne!
