Mafungo ya Kiroho:Tumaini si katika bonde la machozi ni mbingu mpya na dunia mpya!

Vatican News.

Mnamo tarehe 11 Oktoba 1962, Papa Mtakatifu Yohane wa XXIII alifungua kwa dhati Mtaguso wa II wa Vatican( solemnly opened the Second Vatican Council.)'Wasiwasi mkubwa' wa Mtaguso alisema, ungekuwa 'kwamba hazina Takatifu ya Mafundisho ya Kikristo ilindwe na kufundishwa kwa ufanisi zaidi. Mafundisho hayo yanamkumbatia mwanadamu mzima, aliyeumbwa na mwili na roho. Yanatuhimiza sisi, mahujaji hapa duniani, tuelekee nyumbani kwetu mbinguni.' Karibu kwa Juma moja mara baada ya hotuba ya Papa, Mgogoro wa Makombora wa Cuba ulianza. Mwanadamu alionekana tayari kujitoa kutoka kwenye maji ya safari yake ya kidunia, bila kufikiria lengo la mwisho wa dunia. Huku majeraha ya Vita vya Pili vya Dunia yakiwa bado mabichi, jamii yetu ilikuwa ikizalisha matarajio mapya ya kutisha ya kujiangamiza. Hali ya hatari ilizunguka Mtaguso; wakati huo huo kipindi hiki kilikuwa na matumaini makubwa kwa jamii mpya iliyoanzishwa juu ya haki za binadamu, biashara ya haki, na maendeleo ya kiufundi.

Mtaguso ulitaka kuzungumzia masuala ya wasiwasi kuhusu Ulimwengu

Mtaguso ulitaka kuzungumzia “masuala ya wasiwasi kuhusu mwenendo wa sasa wa ulimwengu, nafasi na jukumu la mwanadamu katika ulimwengu, maana ya juhudi za mwanadamu […], hatima ya mwisho ya ukweli na ubinadamu.” Haikushughulikia maswali tu. Ilielekeza kwenye azimio lao, ukitangaza kwamba Kristo, aliyesulubiwa na kufufuka, anaiga mustakabali wa wanadamu. Mtaguso uliweka Kanisa jukumu la kumtangaza Kristo kwa njia ambayo ataonekana wazi na kwa kuvutia kama jibu la masuala muhimu zaidi ya wakati huu bila kuathiri kwa muda amana takatifu ya mafundisho.

Tunaweza kujiuliza ikiwa katika miaka sitini iliyopita tangu kufungwa kwa Mtaguso imani imekuwa ikihifadhiwa kila mahali katika nguvu na ufanisi wa amana hii. Kila kizazi cha Kikristo kinapaswa kujifikiria kutokana na tofauti ambayo Paulo anawaonesha Waefeso kati ya kipimo cha kimo cha utimilifu wa Kristo kinachodhihirishwa katika umoja wa imani na maarifa, katika utu uzima, na hali ya kitoto ya kutupwa huku na huko, kuchukuliwa na upepo wa mafundisho, kuvutwa, sasa kwa ujanja, sasa kwa hila, sasa kwa matumaini rahisi. Kristo anatuita tuwasilishe matumaini na ulimwengu. Kuwa na tumaini la Kikristo si lazima kuwa na matumaini. Mkristo hukataa na mawazo ya kutamani, akifanya chaguo lililokusudiwa kwa ajili ya kweli. Washawishi wa kisiasa wanaahidi kwamba mambo yatakuwa bora. Wanadai nguvu ya ushawishi wa   kubadilisha Jumuiya ndani ya kipindi cha uchaguzi, wakiwapotosha watu kutokana na kukatishwa tamaa na michango ya mkate, tiketi za sarakasi, na kashfa za wapinzani.

“Adui wa mtu watakuwa watu wa nyumbani mwake”

Maneno ya Kristo ni tofauti sana. Anatuambia, ‘Maskini mtakuwa nao sikuzote.’ Anathibitisha kwamba taifa litainuka dhidi ya taifa. Mateso yatakuja. Adui wa mtu watakuwa watu wa nyumbani mwake. Hakuna kujiuzulu kabisa katika kauli hizi. Bwana anatulazimisha sisi, wanafunzi wake, kufanya kazi bila kupumzika kwa ajili ya ubinadamu mpya, wenye afya unaoundwa na upendo, katika haki. Anatuambia ‘tuponye wagonjwa, tufufue wafu, tuwatakase wenye ukoma, tutoe pepo’. Tunapaswa kuiga heri, tukifanya utukufu uliofichwa ndani yao ung’ae. Lakini tunapoendelea hivi tunakumbushwa: ‘Bila mimi hamwezi kufanya chochote.’Kristo ndiye nuru ya mataifa, wa Maataifa( Lumen Gentium.) Yeye pekee, akifanya mapenzi ya Baba, akitenda katika Roho, anaweza kufanya upya uso wa dunia. Katika yeye tunaweka tumaini letu, si kwa kupita mbinu. Anaweza kutenda kupitia sisi tukikubali kuwa wavumilivu. Kwaresima inatuonyesha kwamba Mungu, akiteseka kutokana na jeraha la upendo  wake, yuko katika shughuli zake kuu katika Mateso yake.

Tumaini si katika bonde la machozi bali ni mbingu mpya na dunia mpya

Tumaini analotukabidhi si tumaini katika Bonde la Machozi lililoboreshwa hatimaye, lililosafishwa kidijitali, na kutakaswa. Tumaini letu ni katika mbingu mpya, dunia mpya, katika ufufuko wa wafu. Wakati tunaoishi una njaa ya kusikia tumaini hili likitangazwa. Tumezingatia baadhi ya ishara zinazotuzunguka: ufahamu mpya wa kidini miongoni mwa vijana; kurudi kwa kundi la ukweli kwenye mazungumzo ya hadhara; utafutaji wa mizizi. Taasisi na miungano ya kimataifa inavunjika. Tunakabiliwa na hatari ya kimkakati, kiikolojia, na kiitikadi. Ni kawaida kwamba watu wenye akili na wema watauliza ni nini, katikati ya kutokuwa na uhakika kama huo, kinachoweza kudumu. Wakiwa wamechoka kujenga maisha yao kwenye mchanga, wanatafuta mwamba imara. Wakati huo huo, mioyo yao ina wasiwasi. Mababa wa Mtaguso wa Pili wa Vatican  walithibitisha, katika Gaudium et spes, kwamba matarajio bora na hofu nyeusi zaidi ya wakati huu lazima itoe mwangwi mioyoni mwa Wakristo. Kwa Mkristo si mgeni kwa chochote ambacho ni  cha 'kibinadamu halisi'.

Mwimbaji wa Marekani Gracie Abrams alitoa tamasha huko Madrid

Niruhusu nishirikishe mwangwi mmoja kama huo unaonigusa. Mwaka mmoja uliopita, tarehe 8 Februari 2025, mwimbaji wa Marekani Gracie Abrams alitoa tamasha huko Madrid. Yeye ni mwanamke kijana mwenye kila kitu kinachomfaa. Yeye ni mrembo, mwenye matarajio, na mwenye mafanikio. Huko Madrid alivaa gauni jeupe la hariri. Lingeweza kuwa gauni la harusi, vazi la furaha, kama isingekuwa na riboni zake ndefu, nyeusi za mabega, ishara za huzuni ambazo, alipoanza kuimba, ziliunda kiini cha ujumbe wake. Katika maandishi yake kuna huzuni unaochoma, unaokaribia, labda unaogusa na  kukata tamaa. Abrams alizaliwa mwaka 1999. Wimbo wake Camden, unaanza na mstari, ‘Sijawahi kusema, lakini najua kwamba siwezi kufikiria chochote baada ya miaka 25’.

Wimbo unaakisi hitaji la kuficha huzuni

Wimbo huo unaakisi hitaji la kuficha huzuni, 'kuzika mizigo hadi isionekane' huku ukifuata mstari wa nje, ukiuita sawa, ukitumaini kwamba mtu anaweza 'kuona jinsi ninavyojaribu'. Kiitikio kama cha mantra kinasomeka: 'Mimi  mzima, jeraha litafungwa, lakini naacha yote wazi.' Tamasha la Abram huko Madrid laCamden lilirekodiwa na kuchapishwa kwenye YouTube(Camden was filmed and posted to YouTube) na shabiki aliyeandika: 'Mwendawazimu. Hakuna maneno. Alilia. Alikufa. Amekufa.' Maelfu walihudhuria tamasha hilo. Waliimba pamoja, wote wakijua maandishi yanayopinda kwa moyo, baada ya kuyafanya yawe yao. Vijana (Weltschmerz) wenye hisia ya huzuni na uchovu wa dunia si kitu kipya. Kila kizazi hupata njia yake ya kukishinda.

Hatuwezi kupuuza maombolezo ya wakati wetu kwa ukiwa

Hata hivyo, kuna sifa ya kipekee katika maombolezo ya wakati wetu. Hatuwezi kuyapuuza kama upuuzi wa ukiwa. Kusikia, na kutazama, Gracie Abrams akiimba, mtu hashuku kina cha uzoefu ambacho kilio chake kinatoka. Ni jambo la ajabu kusikia ikisikika, mlio baada ya mlio wa huzuni, na umati wa vijana waliojaa: ‘Nilitaka tu ujue, sikuwahi kuwa mzuri katika kukabiliana na hali hii[…] Natumaini kweli kwamba nitapona hili.’ Je, ‘tumaini’ ni neno linalofaa katika hali hiyo? Kiukweli, nina shaka nalo. Kinachojitokeza katika mashairi ni kukata tamaa kabla ya tishio lililopo kila wakati. Mashabiki wa Gracie Abram wengi wao ni wasichana. Mfano wa kawaida unaonesha kwamba wavulana ni tofauti, badala yake wanavutiwa na utambuzi wa ugumu wa maisha, wamejiandaa kuuvumilia kwa ujasiri mkubwa na wa kiume.

Kujeruhiwa katika nyakati zetu kama ukungu wa moshi

Mtu yeyote anayetoka nje na kuzungumza na vijana, au kutumia muda katika maungamo, anajua kwamba hatari hazionekani waziwazi. Ufahamu wa kujeruhiwa huenea katika nyakati zetu kama ukungu wa moshi. Inashangaza sana kuishi Kwaresima katika muktadha kama huo, kuelekeza macho yetu kwenye mwili uliojeruhiwa, uliopasuka na kuthibitisha kwamba hapa ndipo tumaini linapatikana. Kwa karne nyingi Kanisa limekuwa mwangalifu kuhusu kuonesha majeraha ya Mateso ya Kristo. Lilikuwa likishughulika kutunga kwa maneno ya  kitendawili kinachounda moyo wa pendekezo la Kikristo: kwamba katika Kristo umungu na ubinadamu vyote vipo kikamilifu, na kwamba mtu huyu 'aliyezaliwa na Bikira Maria' pia ni 'Mungu kutoka kwa Mungu, na Mwanga kutoka kwa Mwanga.'

Mungu aliyejeruhiwa akawa kitovu cha makanisa na majengo mengine

Mara tu Mtaguso wa Kalsedonia ulipoboresha mfumo wa dhana unaohitajika kulinda usawa huu ndipo roho ya Kikristo ilipoweza kufikiria, si kwa maneno tu bali pia katika sanaa, kimchoro, aibu inayodhaniwa kwa uhuru wa mwanadamu aliyeumbwa na Mungu. Msalaba uliibuka kama nembo kuu ya Kikristo. Ulichukua nafasi ya msingi katika desturi za kidini, angalau za Magharibi, ambapo uwakilishi wa Mungu aliyejeruhiwa ukawa kitovu cha makanisa na majengo mengine, na kutengeneza fahamu za umma polepole. Akiwakumbusha Wakristo wa Korintho kuhusu kuja kwake miongoni mwao, Paulo aliandika: “Sikuja kuwahubiria fumbo la Mungu kwa maneno ya juu au kwa hekima. Kwa maana niliamua nisijue chochote kwenu ila Yesu Kristo, naye amesulubiwa.” Kiini cha mateso ya Yesu ya kuokoa kilitosha mafundisho ya mhubiri huyu asiye na kifani wa upatanisho,  huruma, mabadiliko yenye neema, furaha, na uzima wa milele.

Katika uwanja wa kidunia,vijana hutetemeka kwa huzuni,wakiimba maisha ni jeraha

Ujasiri unahitajika ili kufuata mfano wake katika utamaduni unaotujaribu kutangaza Injili yenye furaha zaidi inayoweza kutabiriwa katika suala la michakato thabiti na matokeo yaliyowekwa. Tukizunguka, makanisa ya kale yenye kivuli cha makanisa makubwa yanakabidhiwa viwanja vidogo vya golf. Madhabahu yanatumika kwa michezo ya kidunia iliyobuniwa, kwa kukata tamaa, kuonesha 'umuhimu'. Wakati huo huo, katika uwanja wa kidunia, vijana hutetemeka kwa huzuni, wakiimba kwa upole kwamba maisha ni jeraha wazi na kwamba hakuna dawa ya kutuliza maumivu huko Gilead, yaani Kampuni ya Famasi. Mielekeo miwili inayokinzana inaashiria juhudi za kisasa za kushughulikia majeraha. Kwa upande mmoja, watu huonesha majeraha waliyoyapata, waliyorithi, au ya kufikirika kama alama za utambulisho. Na inawezekana wakawa na sababu nzuri, yaani sababu zinazotegemea wito wa haki. Lakini kama tulivyosikia Bernard akielezea, matarajio ya motisha yanapotea kwetu ikiwa tutaweka msingi wa hisia zetu za kujiona katika kushikamana na jeraha.

Tuna hatari ya kuzama katika hasira na kujiona kuwa waadilifu

Tuna hatari ya kuzama katika hasira, shauku inayobadilisha matamanio ya uponyaji kwa uthibitisho wa kujiona kuwa waadilifu. Hasira na tafakari yake, uchungu, vinaweza kutufunga katika kukata tamaa kusiko na raha. Kwa upande mwingine kuna juhudi za kupuuza majeraha. Tunasikia ikidokezwa kwamba majeraha hayapaswi kuwepo na kwamba, yakitokea, viungo vya wagonjwa vinapaswa kuondolewa. Katika jamii huwa vya miamala, vipengele visivyo na tija au visivyopendeza havina nafasi. Huonekana kama matukio ya ajabu, yanayokabiliwa na ukali. Mtazamo huu unaonekana katika mabishano yanayoendelea kuhusu utoaji mimba na euthanasia, kama vile katika mazungumzo ya mara kwa mara kuhusu eugenics yaani (desturi ya kupuuza maadili kutaka ubora wa kijenetiki). Huonekana katika ndoto zisizo na maana za kupunguza jamii za vitu visivyohitajika, ambavyo wanasiasa fulani wangeviweka katika nafasi au kuviacha kwenye ukingo wa mwamba.

Mtu anaweza kutafsiri maendeleo haya kwa njia tofauti. Inaonekana vigumu kukataa kwamba kupatwa kwa jua katika ufahamu wa umma wa sura ya Msulibiwa, Aliyejeruhiwa lakini Asiyeshindwa, kuna uhusiano wowote nayo. Ustaarabu ambao, kwa kiwango fulani, hutafuta kipimo chake katika taswira inayothibitisha kimo cha uvumilivu na mateso ya ukombozi hubadilishwa. Huenda ukajifunza huruma, ambayo si ya hiari kwa wanadamu walioanguka. Heshima kwa majeraha ya Kristo ilifafanua hisia za Kikristo kwa karne nyingi. Ilipata kujieleza katika kujitolea kwa masalio ya Mateso; katika Vituo vya Njia ya msalaba; katika mashairi na michoro; katika kazi za muziki kutoka (Renaissance Lamentations)-Maombolezo ya kuzaliwa upya hadi Passions za Bach (Mateso ya Bach hadi tenzi za nyimbo za karne ya kumi na tisa.

Msalaba unaturuhusu kumilika ukweli

Ilioneshwa katika ibada kwa Moyo Mtakatifu iliyoenea duniani kote baada ya ghadhabu za mapinduzi. Kiini chake kilikuwa heshima kwa fumbo kubwa la mateso, linalounda hali ya mwanadamu kama tunavyoijua. Msalaba unaturuhusu kumiliki ukweli huku ukithibitisha kutokuwa na mwisho wa majeraha, ambayo yanaweza kuponywa na kuwa vyanzo vya uponyaji. Kujikita ndani ya fumbo hili la imani ni kufanya uasi wenye kujenga dhidi ya makosa kadhaa: dhidi ya makosa ya kisiasa kwamba jamii, na serikali, zinapaswa kuendeshwa kwa mfumo wa mageuzi kwa kuzingatia ukamilifu wa mwanadamu; dhidi ya udanganyifu wa kibinadamu wa kiwango cha kawaida cha 'afya' kinachotumika kuashiria mgawanyiko kati ya maisha 'yanayostahili kuishi' na maisha 'yasiyostahili kuishi'; dhidi ya udanganyifu wa kiutamaduni unaohusisha majeraha yenye nguvu mbaya na ya kuamua; na dhidi ya udanganyifu wa kisaikolojia unaojisalimisha kwa kukata tamaa, unaovutiwa na sauti inayonong'ona masikioni mwetu, usiku wa manane, kuhusu maumivu yetu ya ndani kabisa: 'Itakuwa hivi kila wakati'. Mateso ya Kristo yanatufanya tuomboleze bila hasira. Yanatufungulia huruma, ambayo ni kategoria ya epistemolojia inayofaa kuandaa ufahamu mzuri kama wa Ayubu: “Nilisikia habari zako kwa kusikia kwa sikio, sasa jicho langu linakuona.” Tunaweza kumwita Aliyesulubiwa na Kufufuka: “Bwana wangu na Mungu wangu!” Injili inasema kwamba majeraha ya Kristo, baada ya kufufuka kwake, hayakuondolewa, bali yalifanywa kuwa ya utukufu.

Msalaba ni kwa waamini na ukumbusho wa tukio

Majeraha ya ulimwengu yanaweza pia kuwa, wakati mafuta na divai ya Kristo vinamiminwa juu yake. Msalaba ni kwa waamini mara moja mfano na ukumbusho wa tukio. Alama ya Mateso ya Kristo si ile tunayoitoa. Tumepewa. Inatutafsiri sisi, si sisi wenyewe. Hili linafaa kusisitiza tunapoogelea dhidi ya wimbi la ubepari wa mfano unaolenga 'kuzalisha maarifa'. Katika ulimwengu huu wa mtandaoni, 'ukweli' ni mambo ya kale. Masimulizi, picha, na data husafirishwa ili kuendeleza mabadiliko, na hivyo kwa matumizi zaidi. Ni vigumu kuelewa kitu na kukibadilisha kwa wakati mmoja. Matokeo yake, utafutaji wa uwazi una jukumu dogo katika mazungumzo ya sasa ya umma, ambayo matamshi yake ya kubadilika-badilika na alama zisizo za kawaida zimeundwa ili kutatanisha.

Ukarimu unaobadilika umejaa mateso ya wanadamu

Hata hivyo mwanadamu anatamani uelewa. Anafafanuliwa na hitaji lake la kuuliza: ‘Kwa nini?’ Anahitaji mawazo safi ya Kanisa na tumaini linalozingatia Kristo. Anahitaji hisia yake ya uhakika ya mwelekeo. Anahitaji alama zake, ambazo ni za kweli, tofauti na za ulimwengu, zinazozingatia mwili uliojeruhiwa kihistoria, kuhusu kifo cha kifo, juu ya hatima ya milele ya ‘mwanadamu mzima, aliyeumbwa kwa mwili na roho’. Mtazamo mzuri wa imani yetu umejengwa juu ya ukweli uliotokea na kwamba, ndani ya ushirika wa mwili wa fumbo la Kristo, bado hutokea. Tunakiri kwamba Ukarimu unaobadilika umejaa mateso ya wanadamu hata katika udhihirisho wake mbaya zaidi, ukifikia hadi kwenye vilindi vya kuzimu, na kwamba hakuna ukiwa ambao ni wa mwisho. Hiyo ndiyo Injili yetu. Wakati wetu unauita. Vijana wanaolia katika mbuga zetu wakiwa na mioyo mizito wanaitamani. Wanasikiliza inapowasilishwa ‘kwa mamlaka’ na Wakristo wanaoweza kuelezea na kuonesha ukweli wake mara moja bila maelewano, wakionesha nguvu ya neema ya Kristo ya kufanya upya na kubadilisha maisha.

Majaribu ya maisha ni maumivu ya kuzaa, yanatufanya kugundue maana ya kuwa na uzima

Huko  Clairvaux mnamo 1139, Bernard alihubiri mahubiri yake ya mwisho kuhusu Zaburi 90,  usiku wa kuamkia Pasaka. Inafurahisha mwanariadha ambaye amemaliza mbio. Maisha ya mtawa, anasema Mtakatifu Benedikto, yanapaswa kuwa ya Kwaresima inayoendelea, inayozingatia ushindi wa Kristo dhidi ya kifo. Kipindi cha  kiliturujia kinaonesha msukumo wa kuwepo kwetu kama hivyo. Bernard anaelezea hili wazi. Majaribu ya maisha ni maumivu ya kuzaa. Yanatufanya tugundue maana ya kuwa hai: ‘Tunaishi kikamilifu wakati maisha ni muhimu na hutoa uhai.’ Tumezaliwa ili kuzaa matunda. Kuna ‘tumaini la utukufu’ katika dhiki, Bernard anawaambia watawa wake kabla hajajirekebisha na kusema, hapana, utukufu uko katika dhiki, kama vile tunda lilivyo katika mbegu. Anapaza sauti: ‘Ndugu zangu, utukufu unajificha katika dhiki sasa; umilele unajificha katika wakati huu, uzito mkuu, usiopimika katika wepesi huu.’

Kuna ‘tumaini la Utukufu’ katika dhiki

Mageuzi yamekamilika. Kinachotulemea sasa hakina nguvu ya kudumu. Uzito wa utukufu unatuvuta juu, kuelekea utukufu mwingi na wa ajabu. Tukiwa tumejipanga kikamilifu katika maisha ya Kristo, tutajua furaha ya subira ya Mungu anayetangaza katika Zaburi 90, “Mimi niko pamoja nawe katika dhiki.” Pia anasema: “Furaha yangu ni kuwa pamoja na wana wa wanadamu.” ‘Ee Emmanuel’, Bernard anajibu: “Mungu pamoja nasi!” Anaongeza: ‘Salamu, umejaa neema, Bwana yu pamoja nawe’, akielezea kwa upole tabia ya Maria ya ukuaji wa neema hadi ukomavu halisi wa Kikristo. Mungu anajua tunachotamani na tunachokitamani, kile tunachokipenda. Hatupaswi kuridhika na kidogo sana. Lazima tujue, na kutangaza, kwa mfano wa nani tumeumbwa, ukuu gani tunaoweza, kwa neema. Asubuhi baada ya kuhubiri mahubiri haya ya mwisho, Bernard atakuwa alifungua kitabu chake  na kuimba utangulizi wa wimbo mzuri wa Pasaka: the lovely Resurrexi in the sixth, ‘grave’, mode, wa "Nimefufuka"), katika hali ya sita, 'kaburi', usemi wa muziki wa mvuto unaopanda juu.

Tunafanya kazi,tunatumikia,tunafundisha na tunapigana inapobidi

Utunzi huu wa kiliturujia unatangaza ufufuko kwa mshangao wa kimya kimya. Unainua sifa za Kanisa mbele ya kaburi tupu hadi kwenye kukumbatia milele kwa Utatu Mtakatifu. Tukivutwa hatimaye katika kukumbatia kwa ushindi wa Pasaka ya Kristo, tutaona kama tunavyoonekana, kama tunavyojulikana. Hatimaye tutapenda kikamilifu. Kwa sasa, bado, tunajua na kuona kwa sehemu tunapokesha usiku. Tunafanya kazi. Tunatumikia. Tunafundisha. Tunapigana inapobidi. Tunajitahidi kupendana na kuheshimiana, macho yetu yakimkazia Yesu, mwanzilishi wa imani yetu. Yeye, Mwanakondoo wa Mungu, ndiye taa yetu. . “His kindly light” yaani, "Nuru yake fadhili," pia inapofichwa, imejaa furaha.

Unaweza kusoma:https://coramfratribus.com/life-illumined/to-communicate-hope/#article

Asante kusoma makala yetu. Unaweza kuendelea kupata habari mpya kwa kujisajili kwa jarida letu la kila siku. Just click here