Miaka 4 ya uhabifu Ukraine:tuache kuendesha vita
Massimiliano Menichetti
Miji tupu, familia zilizovunjika, maelfu ya vifo na wakimbizi, njaa, baridi, hofu, upinzani, na kiburi. Hii imekuwa maisha ya kila siku nchini Ukraine kwa miaka minne, tangu Shirikisho la Urusi lilipovamia mnamo trehe 24 Februari 2022. Mtu hawezi kuzoea vita, vita yoyote, lakini wakati unapita, ukithibitisha kutoepukika kwa wale wanaopanda uharibifu na kuiba ndoto, matumaini, na ukuaji. Taswira za miji yenye majengo yaliyoharibiwa, makazi ya chini ya ardhi, mitaro imekuwa ya kawaida, sehemu ya mzunguko wa habari wa kimataifa, ikitishia kubadilisha yasiyokubalika kuwa tabia. Vita vya kawaida katikati ya bara la Ulaya vilionekana kuwa vigumu, lakini tunashuhudia mashambulizi ya kukabiliana, uhamasishaji, ushirikiano, migogoro ya nishati, na mauaji. Mateso na maumivu, kwa sasa, yanabaki kuwa mateka wa mikakati ya ushindi na kulipiza kisasi; majaribio ya upatanishi na mikutano ya amani hayajafanikiwa sana: silaha zinaendelea kutawala. Dominika iliyopita, Februari 22, Papa Leo kwa mara nyingine tena alitoa wito kwa nguvu wa kukomeshwa kwa uhasama mara moja, akitazama ukweli: "Ni waathiriwa wangapi, ni maisha na familia ngapi zilizovunjika! Ni uharibifu kiasi gani! Ni mateso kiasi gani yasiyoelezeka."
Waanzilishi wa Ulaya:siasa katika umbo lake kamini hujenga kuishi pamoja
Vita hivi, ambavyo pia vimeibua taswira ya silaha za nyuklia, na hivyo uharibifu wa dunia nzima, vinatukabili na udhaifu wa Ulaya ya kiuchumi, mbali na upeo wa kisiasa, mshikamano, ubinadamu, na umoja uliofikiriwa na baba zake waanzilishi: Robert Schuman, Alcide De Gasperi, na Konrad Adenauer. Vita haviwezi na havipaswi kukubaliwa: lazima vikomeshwe, silaha lazima zinyamazishwe. Kujipanga upya, kama inavyotamaniwa na wengine, sio njia pekee inayowezekana; kwa kweli, ni njia hatari sana. Amani haipatikani kwa nguvu: inajengwa, inalindwa. Amani inalindwa kupitia mazungumzo, mahusiano, heshima, diplomasia, na ushirikiano wa pande nyingi. Siasa, katika umbo lake kamili na la haki, hujenga kuishi pamoja, humfanya mtu kuwa kitovu chake, na kukuza manufaa ya wote; kwa hivyo, iko katika huduma ya jamii na haichochei nguvu moja kwa moja. Lakini hata siasa zinaonekana kuwa dhaifu, katika Bara la Zamani kama mahali pengine. Ni muhimu kunyamazisha silaha mara moja na kufanya kazi ili kujenga "amani isiyo na silaha na isiyo na silaha", kama Leo XIV alivyorudia mara kadhaa: kwanza kabisa, kuondoa silaha za ndani, kuondoa chuki na kutoaminiana kwa wengine.
Kumbukizi hii ya miaka minne inatuomba tusiangalie upande mwingine, tusipuuze kwamba kizazi kizima cha watoto wa Ukraine kinakua kikijua tu sauti za ving'ora, mabomu, vurugu, na umaskini. Hizi ni makovu ambayo hayatapona haraka na hayatatoweka kamwe. Baada ya mzozo, miongo kadhaa itahitajika kwa hofu na chuki zote kubadilisha na kupoteza mshiko wao kwenye mioyo. Tutahitaji maono ambayo hayamdhalilishi adui, bali yanambadilisha kuwa mshirika, njia inayoweza kubadilisha mioyo. Na hata katika awamu hiyo, hakuna mtu anayepaswa kuachwa peke yake: Ulaya lazima iongeze hadhi ya udugu, ukaribisho, uungwaji mkono, na hata mizizi hiyo ya Kikristo ambayo inajitahidi kutambua. Katika wakati huu wa maumivu, matumaini bado yako hai, yakichochea vitendo vya maelfu ya watu wanaosaidia, kutoa msaada, na kufanya kazi katika kila nyanja ili kuhakikisha kwamba mantiki ya umoja na usaidizi wa pande zote inashinda. Amani si tukio la ghafla, bali ni mchakato, wakati mwingine unaojengwa juu ya mazungumzo yasiyokamilika yanayochochewa na ujasiri wa kisiasa. Matumaini ni kwamba maadhimisho haya ya nne yataadhimisha mwaka ambapo jumuiya ya kimataifa itaacha kudhibiti vita na kurudi kujenga amani, kukuza uaminifu, kuishi pamoja, na kumbukumbu ya pamoja.
Asante kwa kusoma makala yetu. Unaweza kuendelea kupata habari mpya kwa kujisajili kwa jarida letu la kila siku. Just click here
