ር.ሊ.ጳ ሊዮ " የፋሲካ በዓል ጥላቻን ያስወግዳል፤ ኃያላንንም ያዋርዳል" ማለታቸው ተገለጸ

የዚህ ዝግጅት አቅራቢ መብራቱ ኃ/ጊዮርጊስ-ቫቲካን

ክቡራን እና ክቡራት የዝግጅቶቻችን ተከታታዮች ርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ሊዮ በወቅቱ ያደረጉትን ስብከት ሙሉ ይዘቱን እንደሚከተለው አሰናድተነዋል፣ ተከታተሉን።

“የዚህች ሌሊት የመቀደስ ኃይል ክፋትን ያስወግዳል፣ በደሎችን ያጥባል፣ የወደቁትን ወደ ቀድሞ ቦታቸው ይመልሳል… ጥላቻን ያስወግዳል፣ ስምምነትን ያበረታታል እና ኃያላንን ያዋርዳል”።

ውድ ወንድሞች እና እህቶች፣ በዚህ ክብረ በዓል መጀመሪያ ላይ ዲያቆኑ በፋሲካ ሻማ የተመሰለውን የተነሣውን ክርስቶስን ብርሃን አወድሷል። ከዚህ ነጠላ ሻማ ሁላችንም የራሳችንን ሻማ አብርተናል፣ እና እያንዳንዳችን ከተመሳሳይ የሻማ እሳት የተወሰደ ትንንሽ ነበልባል ይዘን፣ ይህንን ታላቅ ባዚሊካ አብርተናል። የፋሲካ ብርሃን ምልክት ነው፣ ይህም በቤተክርስቲያን ውስጥ እንደ ዓለም ብርሃን ሆኖ አንድ ያደርገናል። ለዲያቆኑ የመግቢያው ጸሎት “አሜን” ብለን መለስን፣ ይህንን ተልእኮ ለመቀበል ያለንን ቁርጠኝነት አረጋግጠናል፣ እና በቅርቡ የጥምቀት ቃል ኪዳኖቻችንን በማደስ “አዎን” የሚለውን ቃል እንደግማለን።

ውድ ጓደኞቼ ይህ፣ በብርሃን የተሞላ፣ በክርስትና ባህል ውስጥ እጅግ ጥንታዊው፣ “የሁሉም የነቅቶ የመጠባበቅ እናት” በመባል የሚታወቀው ነው። በዚህ ውስጥ የሕይወት ጌታ በሞት እና በሲኦል ዓለም ላይ ያለውን ድል እንደገና እናያለን። ይህንን የምናደርገው ባለፉት ቅርብ ቀናት ውስጥ ለእኛ "የሐዘን ሰው" የሆነውን የእግዚአብሔር ፍቅር ምስጢር ከተጓዝን በኋላ፣ እንደ አንድ ታላቅ በዓል አካል አድርገን የምንቆጥረው ነው፣ እሱም ለእኛ "የሐዘን ሰው" (ኢሳ. 53:3)፣ "በሰዎች የተናቀ እና የተጠላ"፣ የተሠቃየ እና የተሰቀለ ጌታ ነው።

ከዚህ የበለጠ የፍቅር ተግባር አለ ወይ? የበለጠ የተሟላ ስጦታ አለ ወይ? ከሙታን የተነሣው የአጽናፈ ዓለሙ ፈጣሪ ነው፣ ልክ በታሪክ መጀመሪያ ላይ ከምንም ነገር ተነስቶ ወደ ሕልውና እንዳመጣን፣ ሕይወቱንም ለእኛ በመስቀል ላይ ወሰን የሌለውን ፍቅሩን ለማሳየት ሰጥቶናል።

የመጀመሪያው ንባብ ይህንን በፍጥረት ታሪክ ውስጥ ያስታውሰናል። በመጀመሪያ፣ እግዚአብሔር ሰማያትንና ምድርን ፈጠረ (ዘፍ. 1:1)፣ ትዕይንተ-አለምን (ኮስሞስን) ከትርምስ፣ ከሥርዓት ወጥቶ ለእኛ - በአምሳሉ እና በአራያው የተፈጠረውን - ተንከባካቢ ወይም መጋቢዎች የመሆንን ሥራ በአደራ ሰጥቶናል። በኃጢአት ምክንያት፣ የሰው ልጅ ያንን ዕቅድ ማሟላት ባይችልም፣ ጌታ አልተወንም፣ ነገር ግን ምሕረት የተሞላበትን ፊቱን ይበልጥ በሚያስደንቅ መንገድ - በይቅርታ ገለጠልን።

እንግዲህ “የዚህች ሌሊት ቅዱስ ምስጢር” መነሻው የሰው ልጅ የመጀመሪያ ውድቀት በተከሰተበት ቦታ ላይ እንኳን ሲሆን ለዘመናት እንደ እርቅና ጸጋ መንገድ ሆኖ ይዘልቃል።

በሰማናቸው ቅዱሳት ንባባት ጽሑፎች ውስጥ፣ የአምልኮ ሥርዓቱ የዚህን ጉዞ አንዳንድ ደረጃዎች አሳይቶናል። እግዚአብሔር ልጁን ይስሐቅን ሊሠዋ ሲል የአብርሃምን እጅ እንዴት እንዳቆመው፣ ሞታችንን እንደማይፈልግ ለማሳየት፣ ይልቁንም በእጁ ውስጥ፣ የዳኑት የዘር ሐረግ ሕያው አባላት እንድንሆን ራሳችንን እንድንወስን አስታወሰን (ዘፍ. 22:11-12፣ 15-18)። በተመሳሳይ መልኩ፣ የአምልኮ ሥርዓቱ ጌታ እስራኤላውያንን ከግብፅ ባርነት እንዴት እንዳወጣቸው፣ ባሕሩን - የሞት ቦታ እና የማይሻር እንቅፋት - ወደ አዲስ የነፃነት ሕይወት እንዴት እንደለወጠው እንድናስብ ጋብዞናል። ተመሳሳዩ መልእክት በነቢያት ቃላት ውስጥ ተስተጋብቷል፤ እግዚአብሔርን እንደ ሙሽራ ጠርቶ የሚሰበስበን (ኢሳ. 54:5–7)፣ ጥማትን የሚያረካ ምንጭ፣ ፍሬ የሚያፈራ ውሃ (ኢሳ. 55:1,10)፣ የሰላምን መንገድ የሚያሳይ ብርሃን (ባር 3:14) እና ልብን የሚቀይርና የሚያድስ መንፈስ (ኢሳ. 36:26) አድርገው ያመሰገኑት እነዚህ ነቢያት ናቸው።

በእነዚህ ሁሉ የመዳን ታሪክ ውስጥ፣ እግዚአብሔር ሕይወትን የሚከፋፍለውንና የሚገድለውን የኃጢአት ጥንካሬ እንዴት እንደሚጠግን አይተናል፣ ይህም በፍቅር ኃይል፣ ሕይወትን አንድ የሚያደርግና የሚመልስ ነው። ትረካውን ከመዝሙርና ከጸሎት ጋር በማጣመር ሰምተናል፣ ይህም በክርስቶስ የፋሲካ ምስጢር አማካኝነት “ስለዚህ በአብ ክብር ክርስቶስ ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንኖር፥ በጥምቀት አማካኝነት በሞት ከእርሱ ጋር ተቀብረናል፣ እንዲሁም ደግሞ እናንተ በአንድ በኩል በእርግጥ ለኃጢአት እንደ ሞታችሁ፥ በሌላ በኩል ግን በክርስቶስ ኢየሱስ ለእግዚአብሔር ሕያዋን እንደ ሆናችሁ ራሳችሁን ቁጠሩ” (ሮሜ 6፡4፣11)፤ ስለዚህ በአብ ፍቅር በጥምቀት ተቀድሰናል፣ በቅዱሳን አንድነት አንድ ሆነን በጸጋ መንግሥቱን ለመገንባት ሕያዋን ድንጋዮች ሆነናል (1ኛ ጴጥሮስ 2፡4–5)።

በዚህ ብርሃን፣ በማቴዎስ ወንጌል ውስጥ የሰማነውን የትንሣኤ ታሪክ እናሰላስል። በፋሲካ ጠዋት፣ ሴቶቹ ሀዘናቸውንና ፍርሃታቸውን አሸንፈው ጉዞአቸውን ቀጠሉ። ወደ ኢየሱስ መቃብር መሄድ ፈለጉ። በመግቢያው ላይ ትልቅ ድንጋይ ተዘግቶ እንደሚያገኙት ጠበቁ፣ ወታደሮችም ይጠብቁ ነበር። ከእግዚአብሔር ዘንድ ለይቶ የዘጋንና የሚለየን ከባድ እንቅፋት፣ በውስጣችን የተስፋ ቃሎቹን ለመግደል የሚፈልግ፥ ኃጢአት ማለት ይህ ነው። መግደላዊት ማርያምና ​​ሌላኛዋ ማርያም ግን ፍርሃት እንዲጫናቸው አልፈቀዱም። ወደ መቃብሩ ሄዱ፤ በእምነታቸውና በፍቅራቸው ምክንያት የትንሣኤው የመጀመሪያ ምስክሮች ሆኑ። በመሬት መንቀጥቀጥና በተገለበጠ ድንጋይ ላይ በተቀመጠው መልአክ ውስጥ፣ የእግዚአብሔርን የፍቅር ኃይል አዩ፤ ከማንኛውም የክፋት ኃይል የበለጠ ጠንካራ፣ “ጥላቻን ማስወገድ” እና “ኃያላንን ማውረድ” የሚችል ኃይል ይመለከታሉ። ሰው ሥጋን መግደል ይችላል፤ ነገር ግን የፍቅር አምላክ ሕይወት ሞትን የሚያልፍና በመቃብር ውስጥ አስሮ የማያቆየን የዘላለም ሕይወት ነው። ስለዚህ የተሰቀለው ከመስቀል ላይ ነገሠ፣ መልአኩ በድንጋዩ ላይ ተቀመጠ፣ ኢየሱስም ሕያው ሆኖ ተገለጠላቸው፣ “ሰላም ለእናንተ ይሁን!” (ማቴ 28፡9) አላቸው።

ውድ ጓደኞቼ፣ ይህ ዛሬም ለዓለም የምንሰጠው መልእክት ነው። ልንመሰክርበት የምንፈልገውን ስብሰባ - በእምነት ቃላት እና በበጎ አድራጎት ሥራዎች - በሕይወታችን "በመዘመር" የምናደርገው በከንፈሮቻችን የምናውጀውን "ሃሌሉያ" በሕይወታችን "በመዘመር" ነው (ቅዱስ አውጉስጢኖስ፣ ስብከት 256፣ 1)። ሴቶቹ ለደቀ መዛሙርቱ ለመንገር እንደቸኮሉ ሁሉ፣ እኛም ኢየሱስ መነሳቱን እና ከእርሱ ጋር በኃይሉ ለመነሳት፣ እኛም ለአዲስ የሰላም እና የአንድነት ዓለም ሕይወት መስጠት እንደምንችል ዛሬ ማታ ከዚህ ባዚልካ መውጣት እንፈልጋለን፤ ምክንያቱም ብዙ ክርስቲያኖች ቢኖሩም፣ ክርስቶስ አንድ ነው" (ቅዱስ አውጉስጢኖስ፣ የመዝሙራት ማብራሪያዎች፣ 127፡3)።

ከተለያዩ የዓለም ክፍሎች የመጡ እና ጥምቀትን ለመቀበል የተቃረቡ ወንድሞቻችን እና እህቶቻችን ለዚህ ተልዕኮ ራሳቸውን ይሰጣሉ። ከትምህርተ ክርስቶስ አስተምህሮ ረጅም ጉዞ በኋላ፣ ዛሬ በክርስቶስ እንደገና ተወልደው አዲስ ፍጥረታት ይሆናሉ (2ኛ ቆሮ 5፡17) እናም የወንጌል ምስክሮች ይሆናሉ። ለእነሱም ሆነ ለሁላችንም፣ ቅዱስ አውጉስጢኖስ በዘመኑ ለነበሩት ክርስቲያኖች የተናገረውን እንድገም፡- “ክርስቶስን አውጁ፣ በልባችሁ ያመናችሁትን ሁሉ በየቦታው መስክሩ” (ስብከት 116፣ 23–24)።

ውድ እህቶችና ወንድሞች፣ ዛሬም ቢሆን የሚከፈቱ መቃብሮች አሉ፣ እና ብዙውን ጊዜ የሚታሸጉት ድንጋዮች በጣም ከባድ እና በቅርበት የተጠበቁ ከመሆናቸው የተነሳ የማይነቃነቁ ይመስላሉ። አንዳንዶቹ በሰው ልብ ላይ ከባድ ጫና ይፈጥራሉ፣ ለምሳሌ አለመተማመን፣ ፍርሃት፣ ራስ ወዳድነት እና ቂም፤ ሌሎች ደግሞ ከእነዚህ ውስጣዊ ትግሎች የሚመነጩ፣ በጦርነት፣ በኢፍትሃዊነት እና በሕዝቦችና በአሕዛብ መካከል ያለውን ትስስር ይቆርጣሉ። በእነሱ እንድንሸበር አንፍቀድ! ባለፉት መቶ ዘመናት፣ ብዙ ወንዶችና ሴቶች፣ በእግዚአብሔር እርዳታ፣ እነዝዚህን ግዙፍ ድንጋዮች አንከባልሏቸዋል - ምናልባትም በታላቅ ጥረት፣ አንዳንድ ጊዜ ህይወታቸውን ዋጋ እያስከፈሉ - ነገር ግን ዛሬም ድረስ የምንጠቀምባቸው መልካም ፍሬዎች አሏቸው። እነሱ የማይደረስባቸው ሰዎች አይደሉም፣ ነገር ግን እንደ እኛ ያሉ ሰዎች፣ ከሙታን በተነሣው ጸጋ፣ በፍቅርና በእውነት የተጠናከሩ፣ ሐዋርያው ​​ጴጥሮስ እንደተናገረው “የእግዚአብሔር ቃል” (1ኛ ጴጥሮስ 4:11) ለመናገርና “እግዚአብሔር ይከብር ዘንድ እግዚአብሔር በሚሰጠው ኃይል”  ለመሥራት ድፍረት የነበራቸው ናቸው።

በእነሱ ምሳሌ እንነሳሳ፣ እናም በዚህች ቅዱስ ምሽት የፋሲካ የሰላምና የስምምነት ስጦታዎች በዓለም ዙሪያ በየቦታው እና ሁልጊዜ እንዲያድጉና እንዲያብቡ ቁርጠኝነቱን የራሳችን እናድርግ።