ጳጳስ ቫርደን ስለ ‘የእግዚአብሔር መላእክት’ አስተንትኖ አድርገዋል

የዚህ ዝግጅት አቅራቢ መብራቱ ኃ/ጊዮርጊስ-ቫቲካን

የሚከተለው ጳጳስ ቫርደን ያደረጉት አስተንትኖ ነው

ክርስቶስ በበረሃ  ውስጥ ለአርባ ቀናት ባሳለፈው ቆይታ፣ ሰይጣን መዝሙር 90ን በተለይም ስለ መላእክት ሁለት ጥቅሶችን ጠቅሶ ወደ እሱ መጣ። በቅዱስ ማቴዎስ ወንጌል ላይ እንደምናነበው ‘ዲያብሎስ’ ወደ ቅድስት ከተማ ወስዶ በቤተ መቅደሱ ጫፍ ላይ አኖረው።’ ክርስቶስ ራሱን በመወርወር የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን እንዲያረጋግጥ ተገዳደረው፤ ‘ስለ አንተ መላእክቱን ያዛል’ እና ‘እግርህን በድንጋይ ላይ እንዳይወድቅ በእጃቸው ያነሡሃል’ ተብሎ ተጽፏልና።’

እግዚአብሔር ብቻ ከጫፍ እንድንዘል ሊጋብዘን ይችላል። ሆኖም ግን፣ ‘ወደ እቅፌ ዝለል’ እንጂ ‘ራስህን ወደ ታች ጣል’ እንዲህ አይሆንም ይለናል።

የመላእክት ጣልቃገብነቶች ሁልጊዜ ማረጋገጫ አይደሉም። መላእክት በስሜታችን ሊያሾፉብን አይችሉም። በበርናርድ ዘመናዊ የካንተርበሪ ሬጂናልድ ላይ በተመሠረተ ታዋቂ ጸሎት ውስጥ፣ ጠባቂ መልአካችንን ‘እንዲያበራልን፣ እንዲጠብቀን፣ እንዲያስተዳድርና እንዲመራን’ እንጠይቃለን። እነዚህ ከባድ ግሦች ናቸው። መልአክ የቅድስና ጠባቂ ነው።

የገዳማዊ ሕይወት ቀደም ብሎ የተረዳውና እንደ መልአክ የተነገረው በመጨረሻው የውዳሴ ምክንያት ነው፤ ነገር ግን መነኩሴው በእግዚአብሔር ፍቅር እንዲቃጠል እና ያንን ፍቅር ለሌሎች የሚያመጣ መልእክተኛ እንዲሆን እስከተጠራበት ድረስ።

በላቲን ቋንቋ "Sacrosanctum Concilium" (ቅዱስ ጉባኤ) የተሰኘውና የሥርዓተ አምልኮ ጉዳዮችን የሚዳስሰው የሁለተኛው የቫቲካን ጉባኤ ሰንድ በሁለት በሚያምር አንቀጽ የሚናገረው የክርስቶስ አንድ 'የምስጋና መዝሙር'፣ ከምድር ዳርቻ እስከ ሰማይ ከፍታ በሚወዛወዝ የምልጃ ሰንሰለት በኩል ያስተጋባል። መላእክት ለዚያ ሰንሰለት አስፈላጊ ናቸው፣ በቅዳሴ ቀኖና ውስጥ በእያንዳንዱ መቅድም የመጨረሻ ክፍል ላይ እንደምናረጋግጠው።

በርናርድ የመላእክትን የእግዚአብሔር መጋቢነት አስታራቂነት ሚና አፅንዖት ሰጥተው ይገልጻል።   አማላጅነት ሁልጊዜ ላያስፈልግ ይችል ይሆናል። እግዚአብሔር ወዲያውኑ ሊነካን ይችላል፣ ነገር ግን ፍጥረታቱ እርስ በእርሳቸው የጸጋ መተላለፊያዎች እንዲሆኑ በማድረግ ይደሰታል።

አንድ መልአክ የሚያደርገውን እና በተመሳሳይ መንገድ እንድናይ ያሳስበናል፡- 'ውረድና ለባልንጀራህ ምሕረት አድርግ፤ ቀጥሎም በሁለተኛው እንቅስቃሴ፣ ያው መልአክ ፍላጎቶችህን ከፍ እንዲያደርግ መፍቀድ፣ የነፍስህን ጽኑ ፍላጎቶች ሁሉ ወደ ከፍተኛ እና ዘላለማዊ እውነት እንድትወጣ ተጠቀምባቸው'። በእነዚህ ቀናት ጽኑ ፍላጎት እምብዛም አይባልም፤ ልክ እንደ 'እጅግ ከፍ ያለና ዘላለማዊ እውነት' በተመሳሳይ እስትንፋስ የሚገለጽ ነው። የበርናርድ የቃላት ምርጫ ግልጽ ነው። ሁሉም ተፈጥሯዊ የሰው ልጅ ምኞቶች፣ የተፈጠሩትን ጨምሮ፣ በእግዚአብሔር ውስጥ ወደ ፍጻሜ እንደሚሳቡ ይነግረናል፣ ስለዚህ ወደ እሱ መመራት አለባቸው።

የመላእክት የመጨረሻ፣ እጅግ ወሳኝ የሆነ የበጎ አድራጎት ተግባር የሚሆነው በሞታችን ሰዓት፣ በዚህ ዓለም መጋረጃ ውስጥ ወደ ዘላለማዊነት ሲሸከሙን ነው። በዚያን ጊዜ ባህሪያቸውን ያሳያሉ፡- 'ሊሸነፉ ወይም ሊታለሉ አይችሉም፣ ሊያታልሉም እንኳ አይችሉም። በዚያ ሰዓት ሁሉም ማስመሰል ይወድቃል። የንግግር ዘይቤ ይወድቃል። እውነት ብቻ ይቆማል፣ ምህረትን የተላበሰ እውነት ማለት ነው።

በርናርድ እ.አ.አ በ1139 ዓ.ም ስለእነዚህ ነገሮች በጥንቃቄ ሰብኳል። ከ726 ዓመታት በኋላ በጣም የተለያየ ባህሪ ያለው ግን ተመሳሳይ ብልህነት ያለው ሰው ስለ ሞት በሚያምር ግጥም ውስጥ ግንዛቤውን በግልፅ ያሳየ ነበር።

ጆን ሄንሪ ኒውማን ስለ መላእክት ብዙ ያስብ ነበር። የካህኑን አገልግሎት እንደ መልአክ አድርጎ አስቦ ነበር። ካህኑ በዚህ ዓለም ውስጥ ቤት ውስጥ ነው፣ የጠፉትን ለመፈለግ ወደ ጨለማ ጫካ ለመሄድ አይፈራም። በተመሳሳይ ጊዜ የአዕምሮውን አይኖች ወደ አብ ፊት ያነሳል፣ ብርሃኑ አሁን ያለውን እውነታ ሁሉ እንዲያበራ ያስችለዋል። ብርሃን ሁልጊዜ ሁለት እጥፍ ሂደት ነው፡ ምሁራዊ እና አስፈላጊ፣ የቤተክርስቲያን ምስጢር እና ትምህርታዊ።

አሁን የቤተክርስቲያን ዶክተር የሆኑት ኒውማን አስተማሪውን እንደ መላእክት አዋቂ እንደገና እንድናገኝ ይጋብዘናል። 'ትምህርት' እየተባለ የሚጠራው ነገር አሁን ለዲጂታል፣ አርቲፊሻል ሚዲያዎች ምን ያህል እየተስፋፋ እንደሆነ ከግምት ውስጥ በማስገባት፣ ወጣቶች ደግሞ እምነት የሚጣልባቸው አስተማሪዎችን ለማግኘት ይናፍቃሉ፣ ክህሎቶችን ብቻ ሳይሆን ጥበብንም ሊሰጡ ይችላሉ።

የመላእክት ግንኙነት ሁልጊዜ የግል ነው። መተግብሪያውን በማውረድ ወይም በቻትቦት መተካት አይቻልም።