„Komandosi ewangelizacji” spotkali się z Leonem XIV

Ks. Łukasz Bankowski - Watykan

„Chcę być światłem”

Po słowie powitania wygłoszonym przez przewodniczącego Konferencji Episkopatu Angoli, abp. José Manuela Imbambę, ordynariusza diecezji Saurimo, głos zabrał jeden z kapłanów, który podzielił się swoim świadectwem. Swoje kapłaństwo streścił prostymi, a zarazem mocnymi słowami: „chcę być ziarnem nadziei dla mojego ludu, chcę być światłem, które oświeca i prowadzi”.

Josè Manuel Imbamba, przewodniczący Episkopatu Angoli dziękuje Papieżowi za spotkanie   (@Vatican Media)

Opowiadał o latach formacji seminaryjnej, w których uczono go, że kapłaństwo nie jest drogą do przywilejów, lecz do służby. Jak sam przyznał, kluczową rolę w jego życiu odegrał biskup Óscar Braga, który wprowadził go w konkretne doświadczenie duszpasterstwa pośród ubogich. To właśnie tam, w małych wspólnotach i na peryferiach, odkrywał, co naprawdę znaczy być „solą ziemi i światłem świata”.

Nie ukrywał trudności: lęku, poczucia niewystarczalności, momentów kryzysu. W tych doświadczeniach dojrzewało jego powołanie. Dziś, po 43 latach posługi wie, że największym darem, jaki otrzymał, jest „łaska służby ubogim”, przeżywana jako prawdziwy skarb. Nie szukał znaczenia ani pozycji, lecz uczył się wiernej obecności tam, gdzie Ewangelia staje się konkretem życia.

Pieszo setki kilometrów

Inne oblicze „komandosów ewangelizacji” ukazało świadectwo katechisty Manuela de Almeidy. Od 35 lat służy on Kościołowi, przemierzając pieszo ogromne odległości, aby docierać do powierzonych mu wiernych.

Osoby konsekrowane mówiły o swoim świadectwie   (@Vatican Media)

Jako katechista regionalny odpowiada za kilkanaście wspólnot, odwiedzając każdą z nich przynajmniej raz w miesiącu. Jego codzienność to brak środków transportu, trudności materialne, zagrożenie minami oraz napięcia polityczne. Niejednokrotnie był zatrzymywany przez uzbrojonych ludzi i oskarżany o współpracę z wrogiem.

Mimo to nie ustaje w misji. „Biskup Francisco de Mata Mourisca nazywał nas komandosami ewangelizacji i ja jestem jednym z nich”, mówił z dumą. W diecezji Uíje działa dziś ponad sto katechistów regionalnych i tysiące katechistów lokalnych oraz pomocniczych, którzy stanowią kręgosłup życia Kościoła.

Siła życia konsekrowanego

Swoje przesłanie przedstawiły również siostry zakonne, reprezentujące Konferencję Instytutów Zakonnych Angoli (CIRA). Podkreśliły, że życie konsekrowane w tym kraju dynamicznie się rozwija i obejmuje ponad cztery tysiące osób, obecnych we wszystkich diecezjach.

Powitanie Leona XIV przez dzieci   (@Vatican Media)

Zakonnicy i zakonnice angażują się w edukację, służbę zdrowia, pomoc społeczną oraz formację wiernych. Współpracują z biskupami w dziele ewangelizacji, promują sprawiedliwość społeczną i podejmują walkę z handlem ludźmi. Jednocześnie mierzą się z poważnymi wyzwaniami: potrzebą inkulturacji Ewangelii, brakiem środków czy trudnościami w formacji.

Mimo to pozostają wierni swojej misji, chcąc być „światłem świata i solą ziemi” oraz budować, jak podkreśliły, cytując słowa Ojca Świętego, „pokój rozbrojony i rozbrajający”.

Kościół, który idzie na peryferie

Spotkanie z Leonem XIV ukazało Kościół w Angoli jako wspólnotę głęboko zakorzenioną w realiach życia ludzi, a jednocześnie pełną misyjnego zapału. To Kościół, który nie boi się peryferii, buduje pokój i opiera się na świadectwie ludzi gotowych oddać wszystko dla Ewangelii.

„Komandosi ewangelizacji” to nie tylko metafora. To konkretni ludzie: kapłani, katechiści i osoby konsekrowane, którzy każdego dnia, często w ciszy i bez rozgłosu, niosą światło Chrystusa tam, gdzie jest ono najbardziej potrzebne.