Odkryć „serce” Świętego: rzymska prezentacja „Listów pisanych do św. Wincentego Pallottiego”
Wydarzenie zgromadziło m.in. przedstawicieli Rodziny Pallotyńskiej, w tym wiele Polek i Polaków, przełożonych innych zgromadzeń, ludzi nauki…
Projekt, zainicjowany w 2017 roku przez ks. Jana Kupkę SAC, byłego wieloletniego dyrektora Instytutu św. Wincentego Pallottiego w Rzymie, okazał się ogromnym wyzwaniem badawczym. Redaktor musiał zmierzyć się z 881 rękopisami, sporządzonymi często trudną do odczytania XIX-wieczną kursywą, w różnych językach – od włoskiego i łaciny, po francuski, arabski czy portugalski. Wiele z tych dokumentów tworzyły osoby proste, piszące fonetycznie i bez interpunkcji, co wymagało dni żmudnej pracy nad pojedynczym tekstem.
Wśród tejże korespondencji znajdują się dwa listy z przełomu 1832/33 roku wysłane z Wiednia przez ks. Wiktora Ożarowskiego – Polaka pochodzącego z Horynki koło Krzemieńca (dziś Ukraina), studenta Kolegium Rzymskiego, gdzie kierownikiem duchowym był ks. Wincenty Pallotti, późniejszego profesora seminariów duchowych w Łucku i Żytomierzu oraz kamedulskiego pustelnika na krakowskich Bielanach. W listach tych ks. Ożarowski poleca Pallottiemu dwóch Polaków, którzy chcą przyjechać do Rzymu, aby „poznawszy ich, postarał się uczynić z nich świętych”. Zwraca się też z prośbą we własnej sprawie: „Módl się za mnie do Najświętszej Maryi Panny, aby dokonała cudu mojego nawrócenia; ona wie najlepiej, że potrzeba kogoś prawdziwie mocnego, by mną wstrząsnąć. Powiedz jej o tym, a ona to uczyni. Ja zaś codziennie błagam Pana, by pozwolił mi umrzeć – ale tylko dla świata, dla ciała i zwłaszcza dla samego siebie, gdyż sam dla siebie jestem największym wrogiem”.
Listy okazały się więc czymś daleko więcej niż tylko dokumentami. Wyłania się z nich obraz Pallottiego jako duszpasterza bliskiego ludziom – od arystokratów po bezrobotnych, sieroty i osoby w kryzysach duchowych, przystępnego, hojnego, głęboko zaangażowanego w życie ludzi. Wielu pisało do niego jak do ojca duchowego, powierzając mu także swoje najbardziej osobiste sprawy. Widzimy tu człowieka niezwykle otwartego na relacje, do którego z pełnym zaufaniem zwracały się rzesze ludzi z całego świata. Wśród nadawców znaleźli się m.in. kard. Luigi Lambruschini, piszący w przededniu konklawe z 1846 roku, a więc w kluczowym momencie życia kościelnego, kard. Giovanni Ferretti, czyli przyszły papież Pius IX, a także misjonarze z Nowej Zelandii czy Stanów Zjednoczonych.
Prezentacja ta symbolicznie zamknęła wielki projekt wydawniczy „Opere complete” („Dzieł wszystkich”) Pallottiego, rozpoczęty jeszcze w latach 60. XX wieku, dając badaczom i wiernym kompletny wgląd w charyzmat pallotyński u jego źródeł.
Dla autora opracowania, ks. Jana Kupki SAC, praca ta była nie tylko zadaniem naukowym, ale głębokim doświadczeniem duchowym, pozwalającym odkryć „serce” Świętego, które biło dla każdego potrzebującego.
Ks. Grzegorz Radzikowski SAC
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś ten artykuł. Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się na newsletter klikając tutaj.
