ஆன்றோர் வாக்கு

ஒரு முதியவர் தனது இளமைக்காலத்தை எண்ணி ஏங்கும் உருக்கமான வரிகள் இவை. எலிசபெத் ஏகர்ஸ் ஆலன் என்ற கவிஞர், தனது இளமைக் காலத்தில் தான் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக, ஓடி ஆடி ஒரு குழந்தையாக இருந்தோம் என்பதை நினைத்துப் பார்க்கிறார். அந்த நினைவுகளின் தாக்கத்தால் அவர் காலத்திடம் ஒரு கோரிக்கையை வைக்கிறார்:

"காலமே! உனது ஓட்டத்தைப் பின்னோக்கித் திருப்பு... இன்று ஒரு இரவு மட்டும் என்னை மீண்டும் ஒரு குழந்தையாக்கிவிடு!"

நமது வாழ்விலும் கூட, நாம் கடந்து வந்த அந்தப் பொற்காலமான குழந்தைப்பருவத்தை நினைத்துப் பார்த்து வியக்கிறோம். ஆனால், காலச்சக்கரம் நம்மை முன்னோக்கித் தள்ளி, முதுமையை நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறது. நாம் ஏன் அந்தப் பருவத்தைத் திரும்பிப் பார்க்க வேண்டும்? வெறும் மகிழ்ச்சிக்காக மட்டுமா? இல்லை, அதற்கும் மேலான சில காரணங்கள் உள்ளன: குழந்தைப்பருவத்தில் சுமைகளும் பொறுப்புகளும் இல்லை. மனம் பாரமில்லாமல் இருந்தது. கள்ளம் கபடற்ற இதயம், எதையும் நேர்மறையாகப் பார்க்கும் பார்வை அப்போது இருந்தது. உலகத்தையும் மனிதர்களையும் சந்தேகமின்றி நம்பும் உன்னதமான மனப்பான்மை குழந்தைகளுக்கே உரியது.

நாம் வளர வளர, பொறுப்புகளும் கடமைகளும் நம்மைச் சூழ்ந்து கொள்கின்றன. ஓயாத உழைப்பும், வாழ்வாதாரப் போராட்டங்களும் நம் மனதின் நிம்மதியைப் பறித்துவிட்டன. இதனால்தான், அந்த முதியவர் "என்னை ஒரு குழந்தையாக்கிவிடு" என்று வேண்டுகிறார். அவர் கேட்பது உடல் ரீதியான மாற்றத்தை மட்டுமல்ல; அந்த வயதில் இருந்த நேர்மறை எண்ணங்கள், கள்ளமற்ற அன்பு மற்றும் பிறரை நம்பும் பண்பு இப்போதும் தனக்கு வேண்டும் என்பதே அவரது ஆழ்மனதின் ஆசை.

நாமும் அவ்வப்போது நமது குழந்தைப்பருவத்தை நினைத்துப் பார்ப்போம். அப்போது நம்மிடம் இருந்த அந்த நல்ல குணங்களை, இப்போதைய சிக்கலான வாழ்விலும் கடைபிடிக்க முயற்சி செய்வோம். "குழந்தையைப் போன்ற உள்ளம் கொண்டவர்களே வாழ்க்கையை முழுமையாக வாழ்கிறார்கள்." மீண்டும் அந்த நற்குணங்களோடு வாழ முயற்சி எடுப்போம்! உங்கள் அனைவருக்கும் வாழ்த்துக்கள்.