Castel Gandolfo: można zwiedzać trzy dotychczas zamknięte salony w Pałacu Papieskim

Piotr Kowalczuk

Sala Bilardowa

Powstała w XVIII wieku w salonie, który na polecenie Klemensa XIV został udekorowany freskami przez Giovanniego Angeloniego. Przedstawiają one papieża w chwilach relaksu i odpoczynku, jak spotkanie ze słynnym kucharzem o pseudonimie „Siedem rosołów” czy przejażdżkę konną w okolicach pałacu. Na środku stał stół bilardowy, na którym mecze rozgrywało wielu papieży. W pamiętnikach Massimo d’Azelio, premiera Królestwa Sardynii, historyka i pisarza, znajduje się opis jego meczu w Castel Gandolfo z Piusem VII. Dopiero Paweł VI w drugiej połowie XX wieku usunął stół i zmienił Salę Bilardową w Salę Śniadaniową. 

Sala Telewizyjna

Urządzono ją w salonie, w którym papieże prowadzili prywatne rozmowy, poświęcali się lekturze czy modlitwie. We Włoszech telewizja stała się środkiem masowego przekazu w drugiej połowie lat 50. XX wieku. Wtedy właśnie w Pałacu Apostolskim w Castel Gandolfo stanął pierwszy telewizor.

Sala Muzyczna

Powstała w prywatnym salonie za pontyfikatu Pawła VI. Ustawiono tam radioodbiornik ze stereofonicznym gramofonem. Funkcjonuje i jako eksponat stoi tam do dziś. Naturalnie sprzęt audio był modernizowany wraz z rozwojem technologii. Benedykt XVI, wytrawny pianista, umieścił w tej Sali swój fortepian, na którym odpoczywając w Castel Gandolfo regularnie grywał.